Lamiel
KurguKlasik

Lamiel

Stendhal

Yayıncı
Gallimard
Sayfa
342
Dil
fr
Yayın yılı
1983

Özet

"Le lendemain, Lamiel trouva Jean dans le bois, il avait ses habits des dimanches. - Embrasse-moi, lui dit-elle. Il l'embrassa. Lamiel remarqua que, suivant l'ordre qu'elle lui en avait donné, il venait de se faire faire la barbe ; elle le lui dit. - Oh ! c'est trop juste, reprit-il vivement, mademoiselle est la maîtresse ; elle paye bien et elle est si jolie ! - Sans doute, je veux être ta maîtresse. - Ah ! c'est différent, dit Jean d'un air affairé ; et alors sans transport, sans amour, le jeune Normand fit de Lamiel sa maîtresse. - Il n'y a rien autre ? dit Lamiel. - Non pas, répondit Jean. Lamiel s'assit en le regardant s'en aller. (Elle essuya le sang et songea un peu à la douleur.) Puis elle éclata de rire en se répétant : "Comment, ce fameux amour ce n'est que ça !"".

Bu kitap hakkında gönderiler

Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!

Senin Gibi Okuyan Biriyle Tanışmaya Hazır mısın?