özgür@ozgur33· 8ay🇹🇷
Yaralarım geçmişimin aynası sanki, her sızlayışında yeni bir anı filizleniyor karşımda. Her düşüncem biraz geçmiş, her acı bir anıyla karşılıklı bir savaş içinde kendimle. Tükenen bir şeyler var içimde, beni tüketen bir parazit gibi bedenimde dolaşan bazı izler var. Silemiyorum, benden aşağıda olan hiçbir anıya ulaşamıyor ellerim. Çok fazla bitkinim, yaşanmışlıkların ağırlığı altında ezilmemek için kendimi; kendimle savaşa sokuyorum. Üstelik savaş meydanında sadece iki kişi yok; binlercesi kılıç tutup tutuyor içimde. Sonucu yok, kazanan veya kaybeden yok ama ben tükendiğimi ve sona yaklaştığımı hissediyorum. Çünkü bu hayat bana iyi gelmiyor artık, diretemiyorum bir türlü; mutlu olamıyorum. Ne yapacağım ben kendimle?
3
