Gösteri peygamberi

Bir arada olmaktan nefret ettikleri ama yalnız kalmaktan da korktukları için insanlar telefon denilen bir alet kullanıyorlarmış.

“Tıp teknolojisinin hâlâ pazarlama tarafının bu kadar gerisinden gelmesi çok utanç verici.” diyor menajer. “Yani yıllardır satış des­teği veriyoruz, doktorlara bedava kahve bardakları dağıtıyoruz, dergilerde moral verici reklamlar yayınlıyoruz, ürünleri piyasaya sürüyoruz ama yine de değişen hiçbir şey olmuyor. AR-GE hâlâ geri. Deney maymunları hâlâ sinekler gibi ölüyorlar.”

Cenaze ilanlarından bildiğim isimleri arıyorum. Sözümü dinle­yen insanların isimleri buraya sonsuza dek kazınmış olmalı. Durma. Öldür kendini. Sevgili Oğlumuz. Altın Kalpli Kızımız. Aziz Dostumuz. Çek tetiği. Bulunmaz İnsan. İşte buradayım. Ödeşme zamanı geldi. Hadi göster kendini. Gel, al beni. İnsan yiyen zombilerin peşime düşmesini istiyorum.

SON Hayat hikâyenin tam ortasında ölme ihtimalin her zaman var.

Hilkat garibesi Şu anda bir cinayete kurban gitmek, taze bahar havası almak gi­bi gelirdi.

YENİ KİTAP Tender Branson, Creedish mezhebinin dünyadan yalıtılmış sahte cennetinde doğup büyümüş ve dış dünyaya gönderilmiş binlerce misyonerden biri. Kilise doktrinine göre görevi, yaşadığı sürece çalışmak ve gerekli olduğunda ölmek. Kaderi beklenmedik biçimde değişip onu şöhretin doruklarına taşırken aynı zamanda medya ve popüler kültürün içyüzüyle tanıştırıyor. Yarı tanrıya dönüşme yolunda yaşadıkları yakında yüzleşeceğimiz kıyametin çarpıcı bir habercisine dönüşüyor...

İnsanlar sizinle sadece başınıza bir felaket geldiğinde gerçekten ilgilenirler; çünkü sizin trajediniz, onlara kendi zavallı hayatlarını unutturan ucuz bir eğlencedir. ( Peygamber diye kitap adı mı olur )

Hayatımın her dakikası önceden planlanmış durumda ve ben bundan gerçekten bıktım, usandım. Kendimi, Tanrı’nın ajandasındaki görevlerden biri gibi hissediyorum.Karanlık çağlardan hemen sonra gelen İtalyan Rönesansı. Her şeyin bir mevsimi vardır. Her trend, moda ve dönem için. Dön, dön, dön. Bilgi Çağı’nın Endüstri Devrimi’nden hemen sonra gelmesi planlanmıştı. Sonra Postmodern Çağ başlayacaktı. Sonra da Mahşerin Dört Atlısı. Kıtlık. Tamam. Salgın. Tamam. Savaş. Tamam. Ölüm. Tamam. Ve büyük olayların, depremlerin ve medcezir dalgalarının arasında. Tanrı bana bir konuk oyuncu rolü ayarlamıştı. Bel­ki otuz yıl sonra, belki de seneye Tanrı’nın ajandasındaki görevim son bulacaktı.

Sosyal danışmana göre on sene önce terapilere başladığımızda ben sahtekâr değildim. Başlangıçta bende obsesif-kompülsif bo­zukluk vardı. Danışman okuldan yeni mezun olmuştu ve hasta ol­duğumu kanıtlayacak bütün ders kitapları hâlâ elinin altındaydı. Bana anlattığına göre obsesif kompülsifler ya sürekli etraflarındaki şeyleri kontrol eder, ya da temizlerlermiş (Rachman ve Hodgson, 1980). Ona göre ben ikinci gruptandım.

Görevimi eksiksiz olarak tamamlamama izin ver. Her yaptığım işin ışığım olmasına izin ver. Yaptığım her iş beni özgürleştirir. Çabalarımın boşa gitmesine izin verme. Yaptığım işlerle dünyayı kurtarmama izin ver.

Bir zamanlar az kalsın McDonald’s’ta işe giriyordum. Oraya sa­dece genç kızlarla tanışmak için başvurmuştum. Zenciler, Latinler, beyazlar ve Çinli kızlar. Çünkü başvuru formunda McDonald’s’ın farklı ırk ve etnik kökenlerden insanları işe aldığı yazıyordu. Kız­lar, kızlar, kızlar, açık büfe gibi. Ve McDonald’s’ın başvuru for­munda aşağıdaki hastalıklardan herhangi bir tanesi sizde varsa, bu­rada çalışamazsınız yazıyordu. Söz konusu hastalıklar şunlardı: Hepatit A Salmonella Dizanteri Stafilokok Giardia Kampilobakter Bu, kızlarla sokakta tanışmaktan daha güvenliydi. Ne kadar dik­katli olursanız olun. En azından McDonald’s’ta çalışan bir kızın te­miz olduğu kayıtlıdır. Ayrıca çok genç olma ihtimali de çok yük­sektir. Sivilceli olacak kadar genç. Kıkırdayacak kadar genç. Saç­malayacak kadar genç ve en az benim kadar salak.

CREEDISH TARİKATI ÜYELERİ ARASINDA CİNSEL TACİZ SON DERECE YAYGINDI. CREEDISH’LER ÇOCUKLA­RINI HER ZAMAN ŞEYTANA KURBAN ETMİŞLERDİR. AMA ÖN­CE KİLİSENİN İLERİ GELENLERİ ÇOCUKLARIN IRZINA GEÇER­Dİ. SONRA DA ONLARI ÖLDÜRÜRLERDİ. KANLARINI İÇERLER­Dİ. KİLİSENİN İLERİ GELENLERİ SONRA DA ÖLEN ÇO­CUKLARI YERDİ. DOLUNAY ÇIKINCA BÜYÜKLER ÖLEN ÇO­CUKLARIN DERİLERİNİ ÇIPLAK BEDENLERİNE GEÇİRİP DANS EDERLERDİ.

Bilgi Çağı'nın Endüstri Devrimi'nden hemen sonra gelmesi planlanmıştı. Sonra Postmodern Çağ başlayacaktı. Sonra da Mahşerin Dört Atlısı. Kıtlık. Tamam. Salgın. Tamam. Savaş. Tamam. Ölüm. Tamam. Ve büyük olayların, depremlerin ve medcezir dalgalarının arasında, Tanrı bana bir konuk oyuncu rolü ayarlamıştı.

Uçak çakılmadan veya kara kutunun bandı bitmeden önce, düzelt­mek istediğim birkaç yanlış daha var. Bunlar: Zihin Huzuru televizyon programı. Tender Branson Araba maskotu. Kitabı Mukaddes Bilgi Yarışması. Menajer bir sürü işi sıraya dizmenin faydalı olduğunu, böylelik­le biri tutmasa bile insanın umudunu kaybetmediğini söylemişti. Böylece şu işler de sıraya konmuş oldu: Kitabı Mukaddes Diyeti. Kitabı Mukaddesteki Para Kazanma Sırları adlı kitap. Kitabı M ukaddes'teki Seks Sırları adlı kitap. Banyo ve Mutfakları Yenilemek için Kutsal Kitap.

şu anda bir cinayete kurban gitmek, taze bahar havası almak gibi gelirdi.

Kendimi, Tanrı’nın ajandasındaki görevlerden biri gibi hissediyorum: Karanlık çağlardan hemen sonra gelen İtalyan Rönesansı.

Kanmayın yalanlara bir hiç uğruna Boş cümleler kalmaz edebiyat sokağında Kalbini dünle bak kapılma yalnızlığa çokluğun parçasıyken bu kopuş mezarlığa

#KitapTavsiyesi Eğer modern dünyanın sahte cennetlerini, medya yalanlarını ve şöhret zehrini çıplak gözle görmek istiyorsan, Gösteri Peygamberi tam bir göz açıcı. Chuck Palahniuk burada tüketim toplumunun en iğrenç yüzünü, en keskin kalemiyle kesip biçiyor.

Kültürümüz hepimizi aynı yaptı. Artık kimse gerçek anlamda beyaz ya da siyah, zengin ya da yoksul değil. Hepimiz aynı şeyi istiyoruz. Teker teker, hiçbirimiz hiçbir şey değiliz.

"İşinden nefret eden ve bütün hastalarını kaybeden psikologa ne denir? Ölü. Onu, fermuarlı, büyük bir plastik torbaya yerleştirmeye çalışan polis memuruna ne denir? Ölü. O sırada ön bahçede çekim yapan ana haber spikerine ne denir? Ölü. Fark etmez. Komik olan hepimizin hayatının ana fikrinin aynı olması."

Vazgecmesi en zor olan nimet ise , Sessizlik'tir ...

"Hiçliğe yapacağımız iniş başlamıştır. Lütfen kemerlerinizi bağlayın."

İnsanlar acıdan kaçmaz; ona bir anlam bulmaya çalışır.

başlarda iyiydi ama sonradan karakterin unlenmesiyle bayat bir tat verdigini düşünüyorum klasik chuck palahniuk iste fight club da da ayni seyi yapti bir anda olaylar büyüyor