Tatar çölü roman

Hayatın en güzel yıllarını hep bir şeyleri bekleyerek harcarsın; sonra bir gün anlarsın ki hayat, o bekleyişin ta kendisidir. ( Hayırlı Pazarlar)

“O da bizim gibi, düşman yüzü görmedi, savaş yaşamadı. Ama sanki bir muharebedeymiş gibi öldü.”

“O da bizim gibi, düşman yüzü görmedi, savaş yaşamadı. Ama sanki bir muharebedeymiş gibi öldü.”

...halbuki, birisi ona "yaşadığın sürece bu hep böyle olacak, sonuna kadar hep aynı şey," demiş olsaydı, o da kendine gelirdi. "olamaz," derdi, "muhakkak farklı bir şeyler olagelmeli, öyle bir şey ki, insan, 'artık sonuna gelmiş olsam bile beklemeye değmiş' diyebilmeli...

“En korkutucu olan düşman değil, insanın hayatını bekleyerek tüketmesidir.”

Şimdi umut vaktiydi ve kendi kendine belki asla gerçekleşmeyecek olan ama insana yaşama cesareti veren

Muhakkak farklı bir şeyler olagelmeli, öyle bir şey ki, insan 'artık sonuna gelmiş olsam bile beklemeye değmiş' diyebilmeli.

Öyle bir şey ki, insan "Artık sonuna gelmiş o bile beklemeye değmiş." diyebilmeli.

Sevmediği halde, tazminatı yüzünden işinden ayrılamayan; başlangıç için hep doğru anı bekleyen, sevdiği birine seni seviyorum senden hoşlanıyorum demek için zamanını bekleyen herkesi Tatar Çölü'nü okumaya davet ediyorum. Bana göre tüm zamanların en iyi romanı.

Gerçekte herkes layığını bulur

İnsan hayatta her istediğini elde edemez ki

Salak bunlar… ilgilenmemek en iyisi

Neden hiç kimse doğruyu söyleme cesareti göstermedi.

Şimdiye değin öyle çok yanılmıştı ki, artık bıkmıştı.

insan alışıyor.

Yeterince düş kırıklığı yaşamadık mı? Savaş istemiyoruz

İlk fırsatta okumayı düşündüğüm kitap...

bu insanlar seni yarında görecek ve bugünkü kadar cana yakın olmadan seni karşılayacaklar. Sana sorduğun soruları cevaplarken ilk anki yüzüne baktığı gibi bakamayacaklar. Zaman yüzünü ve hislerini eskitecek. Sözler tsm olarak böyle olmasada anlatmak istediği buydu. Hayatın monotonlaştığına dair çok güzel kesitler var. Günümüz dünyası aslında bir tatar çölü...