Hasretinden Prangalar Eskittim, Ahmed Arif'in aşkı, özlemi, direnci ve memleket duygusunu güçlü bir şiir diliyle bir araya getirdiği kült kitaplardan biridir. Şairin sesi, kişisel hasreti toplumsal acıyla, sevdayı isyanla, lirizmi sert bir direnç duygusuyla buluşturur.
Ahmed Arif'in şiirlerinde Anadolu coğrafyası, mahpusluk, ayrılık ve umut iç içe geçer. Hasretinden Prangalar Eskittim, az sayıdaki şiirle geniş bir duygusal alan kurduğu için kuşaklar boyunca okunmayı sürdürür. Kitap, Türkçe şiirde yüksek sesle okunmaya elverişli ritmi ve yoğun imgeleriyle özel bir yerde durur. Her dizede hem kişisel hem toplumsal bir sızı duyulur.
Bookspace topluluğundan 107 gönderi
Öyle yıkma kendini, öyle mahzun, öyle garip… Nerede olursan ol, içerde, dışarda, derste, sırada, Yürü üstüne–üstüne, tükür yüzüne celladın, Fırsatçının, fesatçının, hayının… Dayan kitap ile, dayan iş ile, Tırnak ile, diş ile, Umut ile, sevda ile, düş ile. Dayan rüsva etme beni… Ahmet Arif
Aynı gökyüzüne bakıyoruz ama hiçbir zaman aynı yerden geçmiyoruz.
Öyle yıkma kendini, Öyle mahzun, öyle garip... Nerede olursan ol, İçerde, dışarda, derste, sırada, Yürü üstüne - üstüne, Tükür yüzüne celladın, Fırsatçının, fesatçının, hayının... Dayan kitap ile Dayan iş ile. Tırnak ile, diş ile, Umut ile, sevda ile, düş ile Dayan rüsva etme beni.
sus kimseler duymasın ölürüm ha aymışam yarı gece seni bulmuşam sonra seni kaburgamın altın parçası seni dişlerinde elma kokusu bir daha hangi ana doğurur bizi
Yokluğun cehennemin öbür adıdır, üşüyorum kapama gözlerini
**“Vurulmuşum, ciğerimden dağlanmışım. Ağlamaklıyım, yaşanmamış, yarım kalmışım...”** Ahmet Arif, Anadolu
Öyle yıkma kendini, Öyle mahzun, öyle garip... Nerede olursan ol,
oyy havar sevmişem seni Üsküdar dan bu yanı lo kimin yurdu Ahmet arif........
Öyle yıkma kendini, Öyle mahzun, öyle garip... Nerede olursan ol, İçerde, dışarda, derste, sırada, Yürü üstüne üstüne, Tükür yüzüne cellâdın, Fırsatçının, fesatçının, hayının... Dayan kitap ile Dayan iş ile. Tırnak ile, diş ile, Umut ile, sevda ile, düş ile. Dayan ,rüsva etme beni.
Açar, Kan kırmızı yediverenler Ve kar yağar bir yandan, Savrulur Karacadağ, Savrulur zozan... Bak, bıyığım buz tuttu, Üşüyorum da Zemheri de uzadıkça uzadı, Seni, baharmışın gibi düşünüyorum, Seni, Diyarbekir gibi, Nelere, nelere baskın gelmez ki Seni düşünmenin tadı... Diyarbekir kalesinden notlar- Ahmed Arif
Seni, anlatabilmek seni. İyi çocuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni, Namussuza, halden bilmeze, Kahpe yalana.
“Bir umudum sende, anlıyor musun?” Ahmet Arif
Öyle yıkma kendini, Öyle mahzun, öyle garip... Nerede olursan ol, İçerde, dışarda, derste, sırada, Yürü üstüne üstüne, Tükür yüzüne celladın, Fırsatçının, fesatçının, hayının... Dayan kitap ile Dayan iş ile. Tırnak ile, diş ile, Umut ile, sevda ile, düş ile Dayan rüsva etme beni.
Terketmedi sevdan beni, Aç kaldım, susuz kaldım, Hayın, karanlıktı gece, Can garip, can suskun, Can paramparça... Ve ellerim, kelepçede, Tütünsüz uykusuz kaldım, Terketmedi sevdan beni...
Dört yanım puşt zulası, Dost yüzlü, Dost gülücüklü Cıgaramdan yanar. Alnım öperler, Suskun, hayın, çıyansı. Dört yanım puşt zulası, Dönerim dönerim çıkmaz. En leylim gecede ölesim tutmuş, Etme gel, Ay karanlık... Ahmed Arif
yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin yitirmiş öpücükleri Payı yok Apansız inen akşamdan bir kadeh bir cigara dalıp gidene seni anlatabilsem SENİ yokluğun cehennemin öbür adıdır üşüyorum kapama gözlerini
AY KARANLIK Maviye Maviye çalar gözlerin, Yangın mavisine Rüzgarda asi, Körsem, Senden gayrısına yoksam, Bozuksam, Can benim, düş benim, Ellere nesi? Hadi gel, Ay karanlık... İtten aç, Yılandan çıplak, Vurgun ve bela Gelip durmuşsam kapına Var mı ki doymazlığım? İlle de ille Sevmelerim, Sevmelerim gibisi? Oturmuş yazıcılar Fermanım yazar N'olur gel, Ay karanlık... Dört yanım puşt zulası, Dost yüzlü, Dost gülücüklü Cıgaramdan yanar. Alnım öperler, Suskun, hayın, çıyansı. Dört yanım puşt zulası, Dönerim dönerim çıkmaz. En leylim gecede ölesim tutmuş, Etme gel, Ay karanlık.../-Ahmed ARİF
Bir Ahmed Arif şiirine denk gelmeden ölmemeli insan…
Vurun ulan vurun! Ben kolay ölmem. Ocakta küllenmiş közüm, Karnımda sözüm var haldan bilene… Ahmed Arif - 33 kurşun
"Seni anlatabilsem seni, Yokluğun, cehennemin öbür adıdır. Üşüyorum, kapama gözlerini."
Uy havar! Muhammed, İsa aşkına, Yattığın ranza aşkına, Deeey, dağları un eder Ferhadın gürzü! Benim de boş yanım hançer yalımı Ve zulamda kan-ter içinde, asi, He desem, koparacak dizginlerini Yediveren gül kardeşi bir arzu Oy sevmişem ben seni... Ahmed Arif - Uy Havar
Maviye Maviye çalar gözlerin, yangın mavisine Rüzgarda asi, Körsem, Senden gayrısına yoksam, Bozuksam, Can benim, düş benim, Ellere nesi? Hadi gel Ay karam… SON.
Gel gelelim, beter bize kısmetmiş. Ölüm, böyle altı okka koymaz adama. Susmak ve beklemek, müthiş! Genciz, namlu gibi. Ve çatal yürek, Barışa, bayrama hasret! Uykulara derin, kaygısız, rahat Otuziki dişimizle gülmeğe, Doyasıya sevişmeğe, yemeğe. Kaç yol ağlamaklı olmuşum geceleri. Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret; Ve asıl biz biliriz kederi...
seni anlatabilmek seni ...
