
"Buradan gidilir acılar kentine, Buradan gidilir bitmek bilmeyen acıya. Buradan gidilir yitmiş insanlar arasına. Benden önce her şey sonsuzdu. Sonsuza dek süreceğim ben de. İçeri girenler dışarıda bırakın her umudu."

Dünya şiirinin başyapıtı İlahi Komedya, Dante'nin Cehennem'e, Araf'a ve Cennet'e yaptığı düşsel bir geziyi destanlaştırır. İlahi Komedya, 14.233'e ulaşan toplam dize sayısı ile, şiir tarihinin en uzun soluklu şiiridir. Dante'nin, 1300 yılının 7 Nisan Perşembe gecesi başlayan gezisi bir hafta sürer, Dante'ye Cehennem ve Araf yolculuğu boyunca Latin şair Vergilius rehberlik eder. Araf'ın tepesinde Vergilius yerini, Cennet'te Dante'ye rehberlik edecek olan Beatrice'ye bırakır. Dante, Beatrice'yi ilk gördüğünde kendisi dokuz, Beatrice sekiz yaşındadır. Dante, ömrü boyunca Beatrice'ye bağlı kaldığı gibi, düşünce dünyasının da esin kaynağı olur Beatrice.<br/>Vergilius'un Aeneis destanını örnek alan ve sıradışı bir aşka mitoloji, tarih ve kutsal metinlerle de desteklenen gerçeküstücü bir ortamda yakılan bir ağıt olarak da değerlendirilebilecek olan İlahi Komedya'nın tarih ve felsefeden dinbilime, gökbiliminden geometriye uzanan bir ansiklopedi niteliği taşıması da bir başka özelliğidir.<br/>Eksiksiz ve ilk kez şiir olarak Türkçeleştirilen İlahi Komedya da hak ettiği yerde...
Bookspace topluluğundan 21 gönderi

"Buradan gidilir acılar kentine, Buradan gidilir bitmek bilmeyen acıya. Buradan gidilir yitmiş insanlar arasına. Benden önce her şey sonsuzdu. Sonsuza dek süreceğim ben de. İçeri girenler dışarıda bırakın her umudu."

"Yalnızca bizim algımızı aşmıyordu gördüğüm güzellik, sanırım onu yalnızca yaratıcısı anlıyordu."

Dedi ki: "Ruhlar var ateşlerin arasında, her biri yakalanmış kendisini yakacak olana."

Çektiğim acı belli ki, belleğimden silmiş izini, sanki hiç görmüş değilim seni.

sevgi diğer herşeyi aşağılayarak insanı arar

"Güneşin neşe saçtığı o güzelim gök kubbenin altındayken yüzümüz hiç gülmezdi, hiddetin kara dumanı ruhlarımızı bürümüştü. Şimdi ise kara çamurların içinde gönüllerimiz kasvetli yaşıyoruz."

İnsan, Dante’de yalnızca günahkâr ya da masum değildir; insan, seçimin yükünü taşıyandır. Cehennem, yapılan kötülükten çok inkâr edilen gerçektir; Araf, pişmanlığın ağır ama arındırıcı bekleyişidir. Cennet ise ödül değil, hakikati kabullenmenin sessiz huzurudur. Dante bize şunu söyler: Karanlıktan kaçılmaz, içinden geçilir. Çünkü ruh, ancak kendi karanlığıyla yüzleştiğinde ışığı hak eder. DANTE İLAHİ KOMEDYA

"İhanetin en karanlık köşesi, insanın sevdiğini kendi elleriyle ateşe attığı yerdir. Orada ateş değil, bitmek bilmeyen bir utanç soğuğu vardır."

"Cennete giden yol cehennemden başlar."

Çünkü isteğine yaklaştıkça akıl yetimiz, öyle derinliklere dalar ki, izleyemez olur onu belleğimiz

''Ama siz, kılıç kullanması gerekeni dine yöneltiyor, vaaz vermesi gerekeni kral yapıyorsunuz; işte bu nedenle doğru yoldan sapıyorsunuz."

Ey buradan girenler… bütün umudunuzu bırakın.

"Ey bu değerli mücevheri süsleyen canlı yakut, adını bağışla ki, dinsin artık susuzluğum."

"Şehirler bile yok olabiliyorsa. Sahip olduğunuz her şey fanidir, tıpkı sizin gibi..."

Hayvanlar gibi yaşamak için dünyaya gelmediniz, erdem ve bilgi peşinde koşmak göreviniz. ''

Kendisinin ya da başka birinin utancı yüzünden kararmış bir vicdan, elbette gocunur sözlerinden.

“Ey buraya girenler, tüm umutlarınızı bırakın.” Cehennem - Inferno (Canto 3)
özvarligina hakim olmamak ,fenaliga ve hayvani duygulara körü körüne yenilmek olduğunu unuttunmu.....

Ruh yıldızına döner…
"zekamız, arzuladığı şeye yaklaştıkça, öyle uçsuz bucaksız derinliklere dalıyor ki, hafıza onu izleyemiyor."

Sağol Buse