Anayurt Oteli

Anayurt Oteli’ni okuyup bitirenler Zebercet’tir. Başlayıp orasında burasında bırakanlar da Zebercet’tir. Hiç okumayanlar, Zebercet olduklarını hiç bilmiyorlar daha.

“İlle gerekli miydi başkaları?”

dunyanin en sacma konusu su kitapta yani surekli azanbi adam hani sal bi kariyi oldurup atti bos yere de neydi amac yani bunun yeribe baskankitap alsaydim amk bide pahaliydi !!!ZAMAN KAYBI!!

Günaydın. Her gün her şey yeniden başlar, ama hiçbir şey eskisi gibi olmaz. ( Gece 12 den sabah 10.15 e kadar atılmış tüm gönderilerde imzam var.)

“Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak.”

“Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak.”

“Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak.”

Anayurt Oteli’nin Zebercet’ine kadar bir anti kahraman romanın kahramanı olmadı. Gecikmiş Ankara treniyle gelen ve büyük ihtimalle bir daha da asla gelmeyecek bir kadına aşık olup günlerce/haftalarca bekleyen Zebercet roman tarihimizin en ilginç aşığıdır aynı zamanda. Zebercet karanlıktır kötücüldür ama nefret etmeyiz ondan. Bildiğiniz böyle bir ana kahraman var mı? ben hatırlamıyorum okumadım. Yusuf Atılgan’ı okuyunca yanlış dönemde edebiyat yaptığını anlıyorsunuz. istanbul’un bilmediği istemediği taşrada öğretmenlik yapan birisi

Kadın erkek arasındaki tarihsel iktidar ilişkisini anlatır esasen. Cumhuriyet öncesi erkeğin kölesi olan kadın, Cumhuriyet sonrası güçlenince erkegin kaybolan iktidarı ve bu iktidarin yarattığı yıkım.

''Bir eylemin ertesini, sonuçlarını göze alabilirse ya da bunlara kayıtsız kalabilirse, insanın yapmayacağı şey yoktu.''

Bedenin dayanma gücünü zorlamak da bir çeşit kendini öldürmek değil miydi?

"Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak."

Psikoloji tillahı, en sevdiğim yorumlardan birisi “ne ölmeyi ne yaşamayı hakedenlerin kitabı.” Bazen çok şanslıyız çünkü böyle eserler var. Tavsiyemdir.

Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak.