Savaş ve barış

Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.

Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyordu...

Acıya insanların neden olduğunu düşünme. İnsanlar, onun aletidir."

Okuduklarının yarısını anlamıyordu, sadece çok uzun süredir ona acı veren şeyi bir dakikalığına da olsa düşünmemek için okuyordu.

Orada ne var? Kim var? Orada, boşluğun, ağacın, güneşin aydınlattığı çatının ardındaki ne? Kimse bilmez ama herkes bilmek ister; insan bu çizgiyi geçmeye korkar ama geçmek ister ve bilir ki er geç onu geçmek, orada, çizginin diğer tarafında ne olduğunu öğrenmek zorunda kalacak, orada, ölümün öte tarafında ne olduğunu kaçınılmaz olarak öğrenmek zorunda kalacağı gibi...

" Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.."

“Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.”

Okuduklarının yarısını anlamıyordu, sadece çok uzun süredir ona acı veren şeyi bir dakikalığına da olsa düşünmemek için okuyordu.

Hissedileni sözlerle ifade etmek mümkün değilse konuşmaya ne gerek var?

"Bu devirde duyguları olan birinin iyi olabilmesi mümkün mü?"

Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu ama yaşamıyordu.

Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.

Sana da oluyor mu? dedi. Artık hiçbir şey olmayacakmış, iyi olan her şey geçmişte kalmış gibi geliyor mu?

Biz hem kurtların doymasını, hem de koyunların sağ kalmasını istiyoruz...

İnsanları bize yaptıkları iyilikler kadar değil bizim onlara yaptığımız iyilikler kadar severiz.

“Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.”

“Herkes dünyayı değiştirmeyi düşünür, ama kimse kendini değiştirmeyi düşünmez.” “Basit bir kalbin sessizliği, savaşlardan daha güçlüdür.”

Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu; ama yaşamıyordu.

Herkesten çok güldü. Belli ki acı çekiyor.

Ne kadar çok günah işliyoruz, ne kadar çok aldatıyoruz ve bütün bunlar ne için?

“Çarın yüreği Tanrı’nın elindedir.” derler. Oysa Çar, tarihin kölesidir.

Barış, güçlülerin sıkıldığı; savaş ise zayıfların bedel ödediği bir eğlencedir.(Ben oyunu kuranadamim)

Okuduklarının yarısını anlamıyordu, sadece çok uzun süredir ona acı veren şeyi bir dakikalığına da olsa düşünmemek için okuyordu.

Okuduklarının yarısını anlamıyordu, sadece çok uzun süredir ona acı veren şeyi bir dakikalığına da olsa düşünmemek için okuyordu.