Kraliçenin pireleri

Şimdi yaşamak, ucuz ekmek kuyruğunda bekleyen birinin saklamaya çalıştığı yüzüdür. Şimdi yaşamak, bebeğini terk eden bir kadının göğüslerinden akan hüzündür.

Sayılabilir her şeyi olağanlaştırıyor insan. Günler, saatler, nabız atışları, doğumlar, ölümler. "Hayret" çocukluk zamanlarında saplanıp kalmış bir ünlemden ibaret şimdi.

Simdi yaşamak, ucuz ekmek kuyruğunda bekleyen bir genç kızın saklamaya çalıştığı yüzüdür.

Altmış ikiden tavşan yapmayı matematik problemi zanneden bir çocuğun çaresizliğine benziyor yaşadıklarım. Elde var olan şeyler sonuca ulaşmaya yetmiyor. Tüm uğraşlarımın beyhude olduğunu fark ettiğimde yeniden başa dönüyorum. Yeni işlemler, karmaşa, bitimsiz bir yolculuk.

Uyumalıyım. Uzunca bir süre. Sınırlarım, para birimlerinin, zaman ölçülerinin değiştiği çağlara dek.

Yeryüzünde kurulmuş ilk cümle bir soru cümlesi midir Bilmiyorum. "Ben kimim?"ler, "Bu insanlar nereye gidiyor?"lar, "Burası neresi?"ler, nedenler ve nasıllar...

Bir sabah uyandığınızda Gregor Samsa'dan daha talihli olmayabilirsiniz. Hayatın küçücük bir ayrıntısında, hiç göze batmayan bir nesneye dönersiniz örneğin. Gitgide artar yabancılaşmanız. Bir banka cüzdanında ya da cebinizdeki kredi kartında uza-yan rakamlardan biri oluverirsiniz mesela. Mevduat hesaplarında büyümeye bırakılmış bereketsiz bir hayatın tam orta-sındaki rakamlardan biri.