
İrade, yalnızca yok ederek kendi varlığını sürdürür. Yaşamın sonsuz çarkı, her yeni arzunun, her yeni oluşun gerisinde duran, ateşinden doğup yine ateşine dönen kör bir güçtür. O, kendini yaratırken aynı anda yok eder; bir canlının doğuşu, öte yandan her zaman başka gücün çöküşüne eşlik eder. Böylece irade, arzuladığı her şeyi korumak isterken, doğası gereği sürekli bir dengeyi bozan bir güç olarak ortaya çıkar. Bireylerin, toplumların, hatta tüm türlerin sürüklediği bu acı döngüde irade, yıkımı hem nedeni hem de sonucu olarak taşır.






