"Deneme bir de bilgi kumkumasidir. Denemeci istese de, istemese de, yazisindan birtakim bilgiler fiskirir. Yazar sadece gorduklerini, duyduklarini ve okuduklarini yazar. Bu da bilginin ta kendisidir. En buyuk bilgi kitabi ise yasamdir. Yasam yazarin onunde hasirciarnavut karpuzu gibi koskoca ve dopdolu durur. Yazarin onu kutletmesi, kuturdetmesi icin bicagi eline alip yuregine saplamasi yetisir.Simdi geldik mi kendimizi terazilemeye. Benim icin en degerli sey insan sevgisi, sanat sevgisidir. Denemelerimde onlari boyuna sahneye cikaririm. Aralikta zorbalarin, diktatorlerin yuzlerine kir dusurmeye de buyuk ozen gosteririm. Her zaman ustunde durdugum bir sanatci vardir: Proust. Tiknefesin teki. Odasi, nemi ceksin diye mantar tabakalariyla doludur. Odasina kapanir, yatagina kurulur, yazilarini orada yazar. Kimi zaman, iki gun yerinden kipirdamadigi olur. Disarda, kapinin onunde de yardimcisi Bayan Céleste'in yuregi, 'Mosyo Proust oldu mu, olmedi mi?' diye -cagrilmadan iceriye girmesi kesinlikle yasaktir- agziyla gogus kafesi arasinda mekik dokur.Proust, 16 ciltlik Gecmis Zaman Ardinda'yi bitirdikten sonra: 'Artik olebilirim' demistir. Oyle de olur. Romanin son noktasini kondurunca avucundaki can kusunu da ucurur. Bu, insana inanilmaz gorunur. Ama gercek sanatci budur. Yarattigi sey kendi yasamindan once gelir. Giderek, deneme bir de bicem demektir. Bicem, yani uslup yoksa, deneme de yoktur.(Tanitim Bulteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
