Tanri, kendi aczine yenilmis kullarini tufanla sinamaz; o zaten olmasi gerekendir. Sairlerse edebiyatin kirpileri olduklari icin tufanin kendisine donusurler. Halbuki; sair kisi, dogasi geregi cikarci degil, cikarimcidir. Bu yuzden bir ifadeyi olustururken, feragati secer ya da cikarim icin basvurdugu israf edebîdir; ki cogu zaman dili teslim alir. Bunu basaran sair, "USTUN" addedilir. Oysa, unutulur, maalesef ki; tam burada itiraf gerekir. Siir, sozcukleri somurme sanatidir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
