Philippe Raynaud’nun Siyaset Felsefesi Sözlüğü, alanın başlıca kavramlarını, düşünürlerini ve tarihsel dönemeçlerini 140 makalede inceler. Otoriteden hoşgörüye, egemenlikten güce, özgürlükten özerkliğe uzanan maddeler; Makyavel, Hobbes, Cicero, Platon, Rousseau, Hegel ve Marx gibi düşünürlerle birlikte ele alınır. Fransız Devrimi, Reform, Antik Roma, anarşizm ve ütopya da bu geniş çerçevenin parçalarıdır.
Sözlük, kavramları ve isimleri kısa alfabetik tanımlarla sıralamak yerine çevrelerinde oluşan geleneksel ve güncel tartışmaları aydınlatmayı amaçlar. Çin, İslam ve Yahudilik gibi farklı düşünce dünyaları aynı siyaset felsefesi haritasına katılır. Doğa ve tarih, cemaat ve cemaatçilik, evrensellik ve görelilik gibi meseleler, bugünkü önemleri korunarak uzun bir siyasal düşün geleneği içine yerleştirilir.
Makalelerin ortak yaklaşımı, siyaset ile düşünce arasındaki özel ilişkiyi belirginleştirir. Bilimsel disiplinler ve ideolojiler arasında kurulmuş bazı yapay ayrımları aşmak, insanların siyasal örgütlenme ve eylemlerine verdikleri anlamı daha derinden kavramaya yardımcı olur. Okur, farklı dönemlerde kurulmuş düşünce geleneklerinin güncel siyasal kavramlara nasıl yön verdiğini karşılaştırabilir. Bu kapsamlı başvuru eseri, tek tek maddeleri birbirine bağlayan tarihsel ve kavramsal bir okuma zemini sağlar.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
STOACI SİYASETE KARIŞACAK MI? 1) “Şurası kesindir ki (Stoa) okulunun resmi sloganı, her zaman öğrencilerini kamu sorunlarına katılmaya teşvik etmek olmuştur. Ama bu slogan koşullara ve bireylere göre çok farklı konuları içerebilirdi: en sıradan toplumsal işlevlerin (evlenmek, çocuk yapmak) yerine getirilmesinden tutun da, (ülke) yönetiminde etkin olmaya, siyasal kurumlara katılmaya, geçici ya da sürekli kamusal görevlerin kabulüne kadar uzanırdı.”
STOACI AKTİF SİYASETE DAHİL OLACAK MI? “Bir çok stoacı ya da stoacılıktan etkilenen kişiler, yüksek devlet görevlisi, elçi, kraliyet öğretmeni, kral danışmanı hatta imparator olmuşlardır. Ama başka bir çoğunun da böyle şeylere ayıracak zamanı ve arzusu olmamış ya da fırsat bulamamışlar, bunun yerine örneklerle erdem ve ahlak teorisi ve pratiği dersleri vermekle yetinmişlerdir. Üstelik Stoacılığın ‘Siyasal angajman (politik duruş)’ ilkesi bazı aykırılıkları da kaldırıyordu. Bu bağlamda Seneca ilginç bir simetriye dikkat çeker. (De Otio, III, 2): Epikurosçu bilge, özel bir durum kendisini çekmedikçe kamu işlerine karışmaz, Stoacı bilge ise, özel bir durum kendisini engellemedikçe karışmak zorundadır bu işlere. Meşru biçimde yasaklayıcı olan bu koşulların tanımı oldukça zengindir: bir güç ve otorite kendisine mani olduğunda, sağlık sorunu yaşadığında ya da devlet önlenemez biçimde yozlaştığında, artık Stoacı bilge siyasetten çekilecektir.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
