Psikoterapi Pratigi

C. G. Jung'un arzusuyla Almanca kulliyatini yayimlayan yayimcilari, ilk kitap olarak Psikoterapi Pratigi'ni secerler. Kitaba yazdigi onsozde Jung, eseri su cumlelerle sunar: (...) Yayimcilara bilhassa secimlerinden dolayi da sukran borcluyum. Onlar boylelikle ruhu tanimaya dair katkimin insan uzerindeki pratik tecrubeye dayandigi gercegini anladiklarini gostermis oluyorlar. Beni elli yildan fazla suren psikoterapi pratiginde, sonraki tum bilgi ve cikarimlarima vardiran, diger taraftan da kanaatlerimi yine, dogrudan tecrubeyle kontrol edip duzeltmeye sevk eden, bir doktorun, ruhani istiraplari psikolojik acidan anlamaya dair ugraslaridir. Gec donem yazilarimin arasindan mesela tarihî bir inceleme secilecek olsa, hazirliksiz okuyucu elbette, kendi psikoterapi tasavvuruyla bu yazinin ne alakasi oldugunu cikarmakta zorlanacaktir. (...) Psikoterapist, sadece hastasinin sahsi biyografisini degil, gelenek ve dunya gorusunun nufuzlarinin ise karisip cok zaman belirleyici rol oynadigi, hastanin uzak yakin zihin cevresini de ogrenmelidir. Butun bir insani ciddiyetle anlamaya calisan hicbir psikoterapist, ruya dilinin sembolleriyle hesaplasmaktan geri duramayacaktir. (…)Bunu anlamak hekime, hastasini, kendini sirf sahsiyetci bir sekilde anlamanin bogucu darligindan cikarip onu, simdiye dek sosyal, ahlaki ve zihnî gelisiminin ufuklarinin genislemesi umidini kapatan benmerkezci tutulmuslugundan kurtarmasina imkân saglar. Okuyucu bu ciltteki makalelerde sadece pratikteki gorusumun temelleri ve prensiplerine dair ipuclari degil, asagi yukari tamamlanmis hemen her analizin "crux"u veya en azindan "the crucial experience"i anlamina gelebilecek, FREUD'un dahi merkezî olarak gordugu, aktarim problemi denen o fenomeni tarihî acidan anlamanin bir ornegini de bulacaktir. (Tanitim Bulteninden)