Kovulmuslarin Evi

Son donem Turk Edebiyati'nin takdir toplayan genc ismi Ali Aycil'den yeni bir kitap Kovulmuslarin Evi… “Koltuguma yaslanirken, ‘simdi ben bu otobuste, yirmi bir numarali kendimin ksifiyim,' diye gecirdim icimden. ‘Bilet kesen kadin, on iki saat boyunca uzaktaki bir sehre degil de, yalnizca uzaktaki kendime seyahat edecegimi bilmiyor. Su hicbir yerdedilmemis gunlugun yapraklari aralandikca, bir kez daha, kurumus bir cicek gibi uyandigim, ruhumu insan icine cikmaya ikna edemedigim sabahlari hatirlayacagim. Anneme iyi bir ogul olup olamadigimi dusunecegim sik sik; hic fark etmeden ona nasil da yabancilastigimi… Kucuk bir odada, her seferinde suretimi huzuruna cagiran bir aynanin, beni defalarca kandirdigini animsamak asabimi bozacak. Butun o yillar boyunca kendime ettigim kotulukler gelecek aklima; sikca, gunes ruhumda kimi ariyordu, diye soracagim. Iyi biliyorum ki, bu, yalnizca kendime yogunlastigim bir yolculuk olmayacak. Yol boyunca, aradigi sorunun cevabini bulamamis baska baska insanlar da, bende bir cevap olup olmadigini anlamak icin gelip kapimi calacak. Bazen, vazosuna her gun yeni bir cicek koyan orta yasli bir kadin olacak bu misafir, bazen bir dilenci, bazen bir gardiyan... Bazen de, insanlarin kapisini calan ben olacagim: Kimi vakit merakla, oturduklari masaya kulak kabartacagim, kimi vakit indikleri kiyilarda dalgalarla konusurken ya da buyuk bir felakete arsizca sevinirken yakalayacagim onlari. Kapisini caldiklarim arasinda, her uyandiginda kizlariyla bas basa verip, ruyalarini yorumlayan kadinlar da olacak, kendini burcunun kaderine teslim edenler de…'Otobus, sehrin cikisindaki giselere yanasirken, ‘bana yirmi bir numarali koltugu veren, ojelerinin yarisi silinmis, yuzu hayattan sikyetci kadin da artik hafizamin bir parcasi sayilir,' diye gecirdim icimden. ‘Tozlu kasabalarin, herkesin olumunun anons edildigi tasra sehirlerinin, ficek atmaya giden kizlarin, ansizin bosalan yagmur yuzunden oraya buraya kacisanlarin, ilk sayida batacagini bile bile derg