"Çocuğuma bağırmak istemiyorum ama kendimi bir türlü tutamıyorum." "O kadar basit şeylere öfkeleniyorum ki, sonra günlerce vicdan azabı çekiyorum." "Genç kızken 'anneme benzemek istemiyorumʼ diye ağlardım. Şimdi bakıyorum, aynı annem olmuşum!" "Çocuğum ağladığında çok öfkeleniyorum." "Içimde nedenini bilemediğim bir öfke var." "Ne yaparsam yapayım anne olarak kendimi hep yetersiz hissediyorum." Hayatımıza zehir gibi sızan bu cümlelerin nedenini keşfetmeye hazır mısınız? O halde toparlanın, çocukluğumuza gidiyoruz!
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
