Fesat

Çatışmalarla dolu bir dünyada farklı sınıfsal kökenlerden gelen bir grup üniversiteli genç, yönünü bulmaya ve zalimleri devirmeye karar verir. Toyluklarını aşmak, işçilerin arasına katılmak ve iktidarı ele geçirmek isterler. Fakat bu hedefler, devrimci bir niyetin kişisel geçmişi ve sınıfsal ayrıcalıkları kendiliğinden ortadan kaldırıp kaldırmayacağı sorusunu doğurur. Ortak amaç, kişisel farklılıkları hemen silmez.

Paul Nizan, Fesat’ta gençliği durağan bir yaş dönemi yerine toplumsal ve tarihsel koşullar içinde hareket eden bir kavram olarak ele alır. Gruplaşmış ve birtakım hakları olduğuna inanmış gençler, gittikçe yozlaşan burjuva toplumunda devrimci bir role aday olur. Ortak mücadele onları bir araya getirirken her birinin kökeni, beklentisi ve dönüşme kapasitesi farklı sınavlar yaratır.

Gençlerin işçi sınıfıyla gerçekten bağ kurup kuramayacağı, “gençlik macerasının” sonunda herkesin kendi kökenine dönüp dönmeyeceği romanın merkezindeki gerilimdir. Jean-Paul Sartre’ın vurguladığı tarihsel çözümleme boyutu, karakterlerin seçimlerini geniş bir toplum tablosuna bağlar. Nizan, devrimci idealin erdemleriyle zaaflarını birlikte inceleyerek siyasal bağlılık, sınıf ve gençlik arasındaki çelişkileri güçlü betimlemelerle araştırır.