Edebiyat ve Kötülük

Cagimizin yalnizca edebiyatini degil, dusunce alanini da derinden etkileyen; Derrida, Foucault, Barthes gibi yazarlari sarsan; Breton ve Sartre ile yaptigi polemiklerde sozunu sakinmayan Georges Bataille, Edebiyat ve Kotuluk'te, hayatimizin en onemli gerceklerinden birini, Kotulugu ele aliyor. Hem de, Kotulugun ahlak yoksunlugunu degil, tam tersine ahlaki hice sayan "yuksek ahlaki" sart kostugunu one surerek. Basta sehvet ve olum olmak uzere yasaklari asmanin, kurallari ihlal etmenin "yuksek ahlaki" gerektirdigini, yasami kiskirtmanin ve asmanin da boyle mumkun olabilecegini ortaya koyuyor. Ona gore, Kotuluk ozgurlugu, degerin asiri bicimlerine ulasmamizi saglayabilir ve hic kimse bundan "daha uzaga" gidemez. Ozgurluk daima isyana acilan kapidir. Gercek ozgurluk yasami kiskirtmak ve asmaktir. Ozgurlugun icindeki Kotulugu ortaya koymak uzlasmaci, konformist dusunce tarzina karsi cikmak demektir. Iyiligin tuttugu taraf boyun egmenin, itaatin safidir. Kotuluk ozgurlugunde dehseti buluruz: Tutkuyla islenen bir cinayet, kurban etme, savas, kiyimlar ve ayaklanmalar, yalan ve kara buyu; evrensel katlanabilirin sinandigi, sucluluk duygusuyla tutkunun temellendirdigi haz arasindaki sinirin bulaniklastigi bir tur tinsel sarhosluk durumu icinde, sadistin bir erdemli gibi gorundugu eylemlerdir... (Arka Kapak)