Arzu.55.61@kitapsayfam55· 4ay🇹🇷
Eğer düşüncede öldürdüklerimiz hakikaten yok olsalardı, yeryüzünde kimse kalmazdı. İçimizde çekingen bir cellat, hayata geçmemiş bir katil taşırız.
13
NEREDE tukettin omrunu? Bir hareketin hatirasi, bir tutkunun isareti, bir maceranin pariltisi, guzel ve firari bir cinnet-gecmisinde bunlarin hicbiri yok;hicbir sayiklama senin ismini tasimiyor, seni hicbir zaaf onurlandirmiyor. Iz birakmadan kayip gittin; senin ruyan neydi peki?Kokeninde aldatici ve yikima mahkum olmayan hicbir "yeni" hayat gormedim simdiye kadar. Her insanin zaman icinde ilerleyip bunaltili bir gevis getirmeyle kendini tecrit ettigini, yenilenme niyetine de umitlerinin beklenmedik yuz burusturmasiyla karsilasip kendi icine dustugunu gordum...Sayfa Sayisi: 168Baski Yili: 2016Dili: TurkceYayinevi: Metis Yayincilik
Bookspace topluluğundan 9 gönderi
Eğer düşüncede öldürdüklerimiz hakikaten yok olsalardı, yeryüzünde kimse kalmazdı. İçimizde çekingen bir cellat, hayata geçmemiş bir katil taşırız.
Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltısı, güzel ve firari bir cinnet - geçmişinde bunların hiçbiri yok; hiçbir sayıklama senin ismini taşımıyor, seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin; senin rüyan neydi peki? Kökeninde aldatıcı ve yıkıma mahkum olmayan hiçbir "yeni" hayat görmedim şimdiye kadar. Her insanın zaman içinde ilerleyip bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit ettiğini, yenilenme niyetine de ümitlerinin beklenmedik yüz buruşturmasıyla karşılaşıp kendi içine düştüğünü gördüm...
Zira insan, ancak tanrıların öldüğü aralıkta özgürdür -ve kısırdır-; ve ancak tanrıların - tiranların- artıp çoğaldığı aralıkta köledir -ve yaratıcıdır-.
🧡 “Vaktiyle bir “benliğim” vardı; artık sadece bir nesneyim… Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum; dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturamayacak kadar hafiftiler.”
Bir inanç için acı çekmiş olandan daha tehlikeli varlık yoktur: En büyük zalimler, başı kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar. Acı, güç iştahını azaltmak şöyle dursun, onu azdırır.
gerçek yalnızlar, insanlar tarafından terk edilmiş değil insanlar arasında acı çekendir; KENDİ ÇÖLÜNÜ PEŞİ SIRA PANAYIRLARA SÜRÜKLEYEN
Diğerlerinin yaşadıkları gibi yaşayabilir, ama yine de dünyadan bile daha büyük bir 'hayır' ı gizleyebiliriz: Melankolinin sonsuzluğudur bu... E. M. Cioran
Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum; dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturamayacak kadar hafiftiler.
Geceler boyunca hangi kabuslarla haşır neşir olduk ki güneşe düşman olarak kalkıyoruz?
