
Neyi çok sevse uzaklaşıp gidiyordu işte. Görünmez oluyordu yanında kalmasını istediği tüm ruhlar.

"Mutlu olacaksın." dedi hayat,<br/>"Fakat önce seni güçlendireceğim."<br/>Henüz kendi hikayemin bile kahramanı olamamışken, benden kendi hikayelerinde kahramanlık göstermemi bekliyorlar. Oysa ben sadece dünyanın yaşanabilir bir yer olduğuna inanmak istiyorum.<br/>"Çocuğum daha." diyorum.<br/>Susuyorlar.<br/>Anılarla dolu geçmişlerini değil de kayıp giden masumiyeti özlediklerini bile anlamıyorlar. İçlerindeki boşluk büyürken ben de büyüyorum.<br/>Etrafım kalabalık ama iliklerime kadar yalnızlık çekiyorum.<br/>Ben boğulurken diğerlerinin nefes alışlarını seyrediyorum.<br/>Karşılarında duruyorum ama görünmüyorum.<br/>"Kimim ben?" diye soruyorum kendi kendime.<br/>Kimim ben?<br/>Onu bile bilmiyorum.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

Neyi çok sevse uzaklaşıp gidiyordu işte. Görünmez oluyordu yanında kalmasını istediği tüm ruhlar.