"Cok hasta oldugum zaman, atesim kirka yaklastigi zaman ellerim buyur. Dev gibi ellerim olur. Cogunca cocuklugumda olurdu.- Ellerim buyuyor, derdim.Buyukanam, yahut anam ellerimi sogumus elleri icine alirlardi. "Yok bir sey, yavrum yok bir sey! Bak benim elimde ellerin" derlerdi. Sakinlerdim bir iki dakika. Yine buyurdu ellerim.Ellerim buyurdu ellerim. Ellerim ne kadar buyurdu aman yarabbi? Sokaga ciktigim zaman soguktan ellerim kuculuverdi. Caddelerde idim. Binlere karsi birdim. On binlere karsi birdim." Buyuyen Eller'den Sait Faik Muzesi Arsivi'ndeki musvedde ve taslaklardan olusan Buyuyen Eller'de yer alan "Sebzeci Cebrail", [Kozalakli Koyu] ve [Kilibik] okurlariyla ilk kez bulusuyor. Buyuyen Eller, Sait Faik'in sanildiginin aksine titiz sayilabilecek bir dikkatle yazdigini, yazdiklarini okuyup degistirdigini, duzelttigini, yazdiklarinin bazilarindan vazgectigini ve yazdigi her seyi yayimlamadigini gostermesi bakimindan farkli bir onem tasimaktadir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
