Bazı devletler, halk olarak korkunç krizler geçirir ya da tümüyle perişan bir hale düşerler. Bazı uluslar ise hayatlarına iyi bir düzen kazandırırlar. Bu misallerin her ikisi de sadece devlet adamları, bakanlar, milletvekilleri için önem taşımaz; ulusun her bir üyesini de ilgilendiren meselelerdir. İster beyin gücüyle, ister kas gücüyle çalışsın; bütün erkekler, kadınlar, yaşlılar, gençler, kentliler, köylüler, hep bu sorunları düşünmelidir.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi
Bir ülke, yoksulluğunu altınla değil, bilgelikle; karanlığını gürültüyle değil, ahlakla; çöküşünü öfkeyle değil, sorumluluk alan insanların sessiz emeğiyle aşar. Çünkü gerçek uygarlık, meydanlarda atılan nutuklarda değil, öğretmenin sabrında, yöneticinin vicdanında, yurttaşın “ben ne yapabilirim” diye sormasında filizlenir ve beyaz zambaklar ancak böyle bir toprağın üzerinde açar.
Herkes,hiçbir şey vermeden sadece hayattan almak istiyor .
başarısızlıklar ya da engellerle karşılaştığınız sırada "denedik, başladık, mücadele ettik ve destekleyen olmadı. biz her adımda engelle ve düşmanlıkla karşılaştık" demeyin. böyle konuşmayın. karanlık ruh söndürür; siz yakın! eğer bir kez söndüyse, ikinci kez yakın... üç, beş, yedi, yüz... bin.
