Lâle Müldür'ün Apokalips Toplu Şiirleri II, 1990-2012 kitabı, şairin yirmi iki yıllık dönemde yayımladığı eserleri bir araya getirir. Cilt, Sarartı/Safran'ın Ahmet Güntan'la birlikte yazılan bölümünden Güneş Tutulması 1999'a, Saatler / Geyikler'den Ultra-Zone'da Ultrason ve Siyah Sistanbul'a uzanan geniş bir şiir güzergâhı kurar. anne'ye ayetler ve o'nun postmortem alametleri de bu bütünün parçaları arasındadır.
Seçkinin dili görünmez bebekler, felç hâli, beyin kanaması, ters yıkanan saçlar ve kirli Apokalips görüntüleriyle ilerler. Bedensel kırılma ile dildeki karmaşma birbirini besler; “yeni bir su dili” şiirin hem yaralanan hem yeniden kurulan yapısını anlatır. Her şiirin sonunda dipdiri kalma duygusu, yıkım imgelerinin karşısına dayanıklılık ve dönüşüm ihtimalini çıkarır.
Müldür bütün sınır uçlarını dolaştıktan sonra kendi kovuğuna çekilen, bütünüyle kendine ait bir dil oluşturur. Şiirler kıyamet sonrası yeniden doğuşu temsil edecek kadar duru ve çocuksu, yeni bir kıyamete geçişi duyuracak kadar yirmi birinci yüzyıla aittir. Bu toplu cilt, şairin 1990'dan 2012'ye değişen sesini apokaliptik imgeler, beden ve yenilenme çevresinde izleten yoğun bir şiir arşividir.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
"Seni bir gün en yakının ele verirse eğer, Öğren susmasını ve ağlamamasını. Bir kavanozun içinde mavi bir gül yetiştir, Her gün daha çok yaşayan. Bir masalın ağzını kapat ve yat Geniş odalarda, bir oksijen çadırında. Ona kötü bir şey olsun istedim: Bana aşık olsun istedim."
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
