Abdulhak Hamit Tarhan,19. yy. yenilesen Turk edebiyatinin, bir baska terimiyle Tanzimat Edebiyatinin ikinci kusak sanatcilari (Recaî-zade M. Ekrem ve Sami Pasa-zade Sezaî ile birlikte) arasinda yer almaktadir. Yenilik edebiyatimizin temellerini kurmaya calisan ve Sinasi, Namik Kemal ve Ziya Pa-sa'nin olusturdugu birinci kusak sanatcilarinin actigi yenilik cigirinda yuruyen Abdulhak Hâmit, her yeniligi denemeye ve uygulamaya girisen, bu yolda durmadan yazan bir sanatci kimligi ile karsimiza cikar. Abdulhak Hâmit'in yazi hayatinin temelinde iki sanat dali vardir: Biri siir sanati, oteki tiyatro sanati. Tiyatrolarinda da agirlikli olarak manzum oyunlara yoneldigi ve o turu on plana aldigi icin sanatcinin sanat derinliginde "siir" yatmaktadir, diyebiliriz. Nitekim hem edebiyat tarihimizde hem de edebiyat cevrelerinde onun tiyatro yazarligindan cok sairligi oncelik almistir. Sanatci, sadece kendi sanat dunyasi ile sinirli kalmamis; sonraki donemlerden ozellikle Servet-i Funûn Edebiyatina orneklik etmis; edebiyat tarihimizde yalnizca yazdiklariyla degil, etkileriyle, yetistirdigi genc sanatcilar ile anilmis; kendine ozgu sanatci kimligi ile yer etmistir. (Tanitim Bulteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
