Tezer Özlü'nün Yeryüzüne Dayanabilmek İçin adlı kitabı, yazarın yurtdışında bulunduğu dönemlerde Türkiye'deki dergilere gönderdiği yazıları bir araya getirir. Bu metinlerde dünya edebiyatı, sinema ve tiyatro, dışarıdan gözlemlenen kültürel alanlar olmaktan çıkar; Özlü'nün kendi yaşamı ve edebiyatıyla kurduğu ilişkinin parçalarına dönüşür. Eleştiri ile kişisel deneyim arasındaki sınır sık sık geçirgenleşir.
Yazma eylemi, dünyanın acısına ve taşan duygulara verilen bir yanıt olarak ele alınır. İnsan, kendi zavallılığından sıyrılıp yaşamı üzerinde egemenlik kurmaya başladığında kişisel özgürlüğe yaklaşabilir. Yazı da bu dönüşümü başkalarına anlatmanın veya kişinin kendisine kanıtlamasının yolu haline gelir. Böyle bir yaklaşım, sanata ilişkin düşünceleri yaşamla doğrudan hesaplaşmaya bağlar.
Çocukluğun Soğuk Geceleri ve Yaşamın Ucuna Yolculuk'tan tanınan iç dünya, bu yazılarda farklı sanatçılar ve eserlerle karşılaşarak yeni bir ışık kazanır. Yeryüzüne Dayanabilmek İçin, yaşam ile ölüm arasındaki gerilimi soyutlamadan; okuma, izleme, yazma ve özgürleşme deneyimleri üzerinden sürdürür. Özlü'nün tutkulu okurları için hem düşünsel bir izlek hem de edebiyatının kaynaklarına açılan tamamlayıcı bir seçkidir.
