Niyette birlik ve degismez merkeze surekli olarak yonelmek egilimi, sembolik olarak kible'ye yonelmeyi gerektirir. Birligi kendinde tam olarak gerceklestirmeyi basarmis olan icin, tum zitliklarin ortadan kalkmis olmasiyla savas hali de sona ermistir. Zira artik, butunsel bakis acisinin tum ozel bakis acilarinin uzerinde olmasi nedeniyle sadece mutlak duzen vardir. Boyle bir varliga hicbir sey zarar veremez. Onun icin artik kendi icinde de disinda da hicbir dusman yoktur. Kendi icinde olusturdugu birlik ayni sekilde ve eszamanli olarak kendi disinda da olusmustur; daha dogrusu, o varlik icin yine bir zitlik olan ic ve dis ayrimi ortadan kalkmistir. Herseyin kesin olarak merkezinde bulunmakla o, "kendi kendisinin yasasidir." Zira, onun iradesi “Evrensel Irade”yle birdir. O "Ilahî Huzur" olan "Buyuk Baris"a kavusmustur. Ilkesel birlik ile aynîlesmekle o, "ezelî ve ebedî simdi”nin mutlak eszamanliliginda, "herseyde birligi ve birlikte herseyi" gorur. (Tanitim Bulteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
