
💚

Maral Atmaca'nın Yaralasar 2 romanı, bir zamanlar Sedef olan Yankı'nın elinden alınmış kimliğiyle yüzleşmesini sürdürür. Çocukluğunda taşıdığı Sedef adı, beyazı ve daha sade bir hayat ihtimalini simgelerken ona verilen Yankı adı yaşadığı acıların sesini taşır. Geçmişte kendisi hakkında başkalarının verdiği kararlar, şimdi yapacağı seçimin ağırlığını artırır. Sedef, Damgacı'dan kurtulmak isteyen bir av olarak geri çekilmek yerine harekete geçmeyi seçer.
Ekibe yeni Yarasaların katılması, eğitmenlerin kontrolünü zorlaştırır ve çatışmanın dengesini değiştirir. Damgacı bu karmaşayı kendi kozlarını oynamak için kullanır. Başını beladan kurtaramayan Sedef ise yalnız kaçan kişi olarak kalmaz; Damgacı'nın peşine düşerek avken avcıya dönüşür. Onun bu hamlesi, geçmişte kendisine zorla biçilen kimliğe karşı söz sahibi olma arzusunu da ortaya koyar.
İki taraf arasındaki soluksuz kovalamaca, kimin kimi önce bulacağı sorusu etrafında ilerler. Sonucu fiziksel güçten çok son hamleyi kimin daha zekice yapacağı belirleyecektir. Roman, Sedef ile Yankı adları arasındaki kimlik gerilimini, Damgacı'yla hesaplaşmayı ve değişen ekip içi dengeleri yüksek riskli bir takip öyküsünde bir araya getirir.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

💚
“Kalk ve devam et." "Yaralasar, efendim." "Yarasalar demek istedin sanırım?" "Hayır, yaralasar efendim." "Açıkla!" "Kolumu kestin, vicdansızın oğlu!" "Yaraladın bari sar!" Yarala-sar!”
“Benim gönlüm hiç alınmadı mesela. Alınmaya mı layık olmadı, Lüzum mu görülmedi, Bilmiyorum...”
“Hepsini yaşadın mı?" "Peki, bütün o şeylere rağmen nasıl gülebiliyorsun?" Kapıya doğru yürürken omuz silktim. "Aldığım nefesin hakkını veriyo rum. Ben Yankı Sarmaşık'ım, ben izin vermedikçe kimse beni yıkamaz.”
“İkimizin arasındaki tek fark, o olaydan sonra Buket erkekleri kullanmaya başlamıştı, Ben ise tüm erkeklerden korkup uzak durmaya çalışmıştım. Farklı tepkiler gösteriyor olabilirdik ama tek bir konuda tıpatıp aynıydık…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş