Vértigo

İkinci Dünya Savaşı yıllarında geçen Vértigo, psikolojik sorunları nedeniyle polislikten emekliye ayrılmış Flavières'i beklenmedik bir görevin içine çeker. Eski bir arkadaşı ondan özel dedektif gibi davranmasını ve gizemli bir durumu izlemesini ister. Pierre Boileau'nun Thomas Narcejac ile kurduğu anlatı, Flavières'in mesleki deneyimi ile zihinsel kırılganlığını aynı olayda karşı karşıya getirir. Başlangıçta bir gözlem işi gibi görünen görev, kısa sürede aşkın, kuşkunun ve geçmişten dönen görüntülerin iç içe geçtiği kişisel bir saplantıya dönüşür.

Flavières gördükleri ile inanmak istediği şeyler arasındaki farkı ayırt etmekte zorlandıkça gizem dış dünyadan onun bilincine taşınır. Hatıralar, kokular ve tekrarlanan karşılaşmalar, kayıp duygusunu sürekli canlı tutar. Romanın polisiye gerilimi yalnız olayların çözümüne değil, bir insanın arzusunun algısını nasıl değiştirdiğine dayanır. Savaşın belirsiz ortamı da karakterlerin güvensizlik ve yerinden edilme duygusunu güçlendirir. Bu atmosfer, her yeni ayrıntıya kuşku ve tehdit duygusu katar. Vértigo, romantik bağlılığı psikolojik gerilimle birleştiren; kimlik, hafıza ve takıntı çevresinde ilerleyen, okuru Flavières'in sarsılan gerçeklik duygusuna yaklaştıran karanlık ve edebî bir polisiye romandır.