
Çocukluğum bir çizgi benim... Çizilmedi ve çizilmeyecek...

Icerisi karanlikti. Yanan bir sigaranin isigindan baska hicbir sey gorunmuyordu. Anneme zorla gaz lambasini yaktirdilar. bizi de duvar dibine oturttular. Bizi disaridan getirenler ve icerdekilerin hepsi bes kisiydi. Gaz lambasi yaninca ikisinin koca silahlarinin bize cevrili oldugunu gordum. Kapinin onunde durup oksuren adam, annemin burnunun dibinde agir agir ve annemin gozlerinin icine bakarak konusmaya basladi. Kocan duysa bu yaptigini, yuzune tukurur. O da guneyde bizim yaptigimiz gibi yapiyor. Evlerde saklanan fareleri topluyor. Anlamiyorum, kimden sakliyorsun? Bu ulke sadece bizim degil ki, bizim oldugu kadar cocuklarimizin da. Hatta bizden cok onlarin.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

Çocukluğum bir çizgi benim... Çizilmedi ve çizilmeyecek...
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş