İbrahim Tenekeci'nin Üç Köpük adlı şiir kitabı, gündelik hayatın kırılgan anlarını yalın fakat çağrışımı geniş bir söyleyişle bir araya getirir. İlk kez 1997'de yayımlanan koleksiyon; ayrılık, hüzün, yalnızlık, anne, şehir ve yola devam etme duygusu çevresinde yoğunlaşır. Şiirler büyük anlatılar kurmak yerine kısa görüntülerden, iç konuşmalardan ve beklenmedik sözcük bağlarından hareket eder.
“Mırıldanmalar” gibi metinlerde birlikte yürüme isteği, yarım kalmışlık ve huzurun kaybı aynı ses içinde buluşur. Tenekeci'nin dili gösterişli bir retoriğe yaslanmaz; konuşma doğallığını koruyan dizeler, ironi ve keskin dönüşlerle derinleşir. Kırılganlık yalnızca kişisel bir ruh hâli olarak kalmaz, insanın şehirle, dostlukla ve zamanla kurduğu bağların ölçüsüne dönüşür. Koleksiyondaki kısa şiirler, eksilme duygusunu tekrar ve sessizliklerle büyütür.
Koleksiyonun kalıcı etkisi, açık anlatımla kapalı çağrışım arasında kurduğu dengeden gelir. Sade görünen sözcükler, şiirin sonunda beklenmedik bir ağırlık kazanır; hüzün ise edilginlikten çok direnme biçimi olarak belirir. Bu koleksiyon, Tenekeci'nin sonraki şiirlerinde de gelişecek olan içten tonun, Türkçeye gösterdiği özenin ve gündelik ayrıntıdan varoluşsal bir yankı çıkarma becerisinin erken ve belirgin örneklerinden biridir.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Biraz şiir iyi gelir, yine yeniden Düş ve Dua yağmura,nisana ve yaşıma aldanıp uçurumları kıyı sanarak ve dağlar erişilmeyince acı verir sözünü unutarak kaf dağına gitmek istedim ırmak inadıyla yürüdüm uzaklara bir derviş olup yürüdüm uzaklara yanıldı denektaşım geriye döndüm Kutsal Sözler Panayırı'na sığınıp ipeksi bir sessizliğe büründüm: bir hayat,mahçup ve duru Tanrım,gülleri ve sessiz harfleri koru.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
