Üç İsa

Altındal, Aytunç’ın Üç İsa kitabı, İsa’nın Hıristiyan düşüncesi ve örgütlü din içinde kazandığı farklı anlamları birbirinden ayırarak inceler. Katolik Kilisesi’nin tarih boyunca kurduğu teleolojik İsa yorumu ile kutsal metinlerdeki teolojik figür arasındaki mesafe, çalışmanın temel tartışma alanıdır. Altındal bu iki yoruma, İsa’nın yaşantısını dışsal, dünyevi ve seküler bir bakışla ele alan üçüncü bir yaklaşım ekler. Amacı tarihsel ya da mitolojik İsa hakkında kesin bir portre kurmaktan çok, sonraki kurumların bu figüre yüklediği kabulleri ve hurafeleri sorgulamaktır. Kitap, sekülerlik kavramının ateizm, laiklik ve basit çağdaşlaşmayla aynı anlama gelmediğini vurgular. İsa’nın Musevi toplum içindeki konumu, kapalı bir varoluş düzenine getirdiği yenilikler üzerinden değerlendirilir. Bu yaklaşım teolojiyi yalnızca inanç bildirimi olarak değil, tarihsel koşullar, kurumlar ve yorum çatışmaları içinde ele alır. Müslüman bir araştırmacının Hıristiyan teolojisini içeriden kaynaklarla fakat İslami olmayan bir yöntemle incelemesi, eserin ayırt edici yönlerinden biridir. Üç İsa, okuru yerleşik dini imgelerle yetinmemeye; teolojik iddiaların nasıl kurulduğunu, seküler düşüncenin ne önerdiğini ve İsa anlatısının farklı bilgi alanlarında nasıl değiştiğini karşılaştırmalı biçimde sorgulamaya yönelten bir dinler tarihi araştırmasıdır.