Türkiye'nin çıplak tarihi

Paperback. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 471 p. "Sanirim ben kendi içimde kuvvetleri ayirmiyorum. Yasamaya da, yürütmeye de, yargiya da güvenmiyorum. Kendimi bildim bileli de güvenmedim. Devlet her zaman zorunluluklarim olmasa asla iliskiye girmek istemeyecegim bir sey oldu bu ülkede. Güya benim için oldugunu söyleyen ama beni her zaman kullanan, yaralayan, sindiren, ezen bir sey oldu devlet. Asla yetiskin-yetiskin bir iliski kurmayan; her zaman sevimsiz bir ebeveyn tarzinda çocuga parmak sallar gibi davranan bir seydi devlet. Benim için degil, bana karsi ve bana ragmen bir seydi her zaman devlet. Polis, güvenmekten çok korktugum bir seydi. Bildigim hiçbir suçum olmamasina ragmen. Bana ödemesi gereken bir sey oldugunda, cani istediginde ödeyen veya ödemeyen; benim ödemem gerekenleri cezasiyla alan bir seydi devlet. Devlet bir insan olsa sever miydiniz? Ben sevemedim. Saygim ise hakeden birine gösterdigim candan bir saygi olmaktan çok korkuyla ilintiliydi. Sindirilmis, korkutulmus, güvensiz birinden baska bir sey olma sansi tanimayan bencil, narsisist bir baba gibiydi hep. Ben bir birey veya vatandas degildim. Hep olasi bir saniktim. Hiçbirimizin kendi destanimizi yazmamiza izin yoktu. Yazilmis ve ezberletilmis destanlari tekrarlayabilirdik. Bir yetiskin olmamiz, kahraman olmamiz demek suçlanmak demekti. Yatak odami bile gözetledi, asklarima bile müdahale etti. Sanatimi ezdi, bilimimi paraladi. Onunla konusamaz, ona içimi açamaz, onunla dertlesemezdim. Mecburen sakladim. Bazen korkan bir çocuk gibi yalan söyledim. Inançlarima, inanmayislarima karisti. Beni kendisi tarif etti. Dilime, dinime, irkima, tarihime müdahale etti. Önce terörize etti sonra terörist dedi. Camime, kiliseme, cemevime, dergahima, Allah'ima, Allahsizligima müdahale etti. Köyümün hatta çocugumun ismine karisti. Degistirdi. Sürdü, kovdu. Bombaladi, gaz sikti. Kolumu, bacagimi kopardi. Örtünsem 'aç' dedi, açarsam 'ört' dedi. Bana tahammül ettiginiz için tesekkür ederim. " - Cem Mumcu