
Güvende olmayı istemekte elbette yanlış bir şey yoktur. Ancak bir bütün olarak toplum, güvenli ortamların sağlanmasına dönük sorumluluğu tamamen ticari çıkarlara terk etmiş haldedir.

George Ritzer’ın Toplumun McDonaldlaştırılması Çağdaş Toplum Yaşamının Değişen Karakteri Üzerine Bir İnceleme adlı çalışması, fast-food restoranının örgütlenme ilkelerini modern toplumun geniş alanlarına yayılan bir model olarak ele alır. Ritzer bu modeli verimlilik, hesaplanabilirlik, öngörülebilirlik ve denetim başlıklarıyla çözümler; eğitimden sağlığa, tüketimden çalışma hayatına kadar farklı kurumların benzer bir rasyonelleşme mantığına nasıl yaklaştığını tartışır. Kitap, standartlaşmanın hız ve kolaylık üretirken insan ilişkilerini, emeği ve karar süreçlerini daraltabileceğini gösterir. Bu düzen, çalışanların hareket alanını azaltırken tüketicinin karşılaşacağı deneyimi önceden ve merkezi biçimde belirlemeyi amaçlar.
Çalışmanın ayırt edici yanı, gündelik hayatın tanıdık pratiklerinden hareketle büyük bir toplumsal dönüşümü görünür kılmasıdır. Ritzer, rasyonel görünen sistemlerin verimsizlik, insanlıktan uzaklaşma ve yeni bağımlılıklar üretebildiği noktayı “rasyonelliğin irrasyonelliği” üzerinden sorgular. Metin restoran kültürüne yönelik bir eleştiriyle sınırlı kalmaz; ölçülebilir sonuçların değerle, kontrolün özgürlükle ve kolaylığın toplumsal maliyetle ilişkisini inceleyen bir sosyoloji çerçevesine dönüşür. Kavramın kalıcılığı, sıradan düzenlerin ardındaki kurumsal mantığı adlandırmasında ve kolaylığın görünmeyen bedellerini tartışmaya açmasında yatar.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi

Güvende olmayı istemekte elbette yanlış bir şey yoktur. Ancak bir bütün olarak toplum, güvenli ortamların sağlanmasına dönük sorumluluğu tamamen ticari çıkarlara terk etmiş haldedir.

"... hazır yiyecek sektörünün talepleri, ona hizmet veren diğer sektörleri doymak bilmez taleplerle başa çıkabilmek için McDonaldlaşmaya zorlamaktadır." Toplumun Mcdonaldlaştırılması / George Ritzer

“Geçmişten bu yana kurumlar gittikçe etkinleşen teknolojiler sayesinde, yavaş yavaş çalışanları (ve müşteriler de dahil olmak üzere diğerleri) üzerinde denetim kurmuşlardır. Bu teknolojilerle kuruluşlar, işçilerinin davranışlarını bir dizi mekanik eyleme indirgemeye başlamışlardır. Dahası çalışanlar artık makineler gibi davranmaya başladığında, yerlerine gerçek makineler konabilmiştir. İnsanların yerine makinelerin konması, insanlar üzerindeki denetimde nihai aşamadır. İnsanlar artık hiçbir belirsizliğe ve öngörülmezliğe sebep olamazlar çünkü artık süreçlerle en azından doğrudan ilişkileri yoktur.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş