Beyaz denir ölüm için. Belki bu nedenle helvalar, bizi ölüme yakla?t?rd??? söylenen beyazlarla kar?l?r. Törenler, feryat etme biçimleri hep ayn?d?r. Bize ac?m?zla hayatta ne yapaca??m?z? ö?retmeyen ezberlerimiz belirler nas?l bir ölüme geçece?imizi. Ne ki içinde yeti?ti?imiz kültür bizi ölüme haz?rlamaz, ölüm hakk?nda dü?ünce üretmez, yas biçimlerinin farkl?la?mas?na, ezberin bozulmas?na de?il, yaln?zca duygular?n kopyalanmas?na izin verir. Matem elbette ya?anmal?d?r ama kalp yaln?zca bir ate? topuna dönerse, ak?l da buz keser.Melek Özlem Sezer, ölümle ilgili tabular? y?kmak için ç?kt??? yolda mesafeli bir duru? sergiliyor. Minimalist ?iirleri ölümün yal?nl???n? aktar?rken, kimi zaman serin kal?yor, kimi zaman ate?ten parçalar kopar?yor, duygusal ajitasyona kaçmama özenini ise her daim koruyor. Böylece farkl? bak?? aç?lar?na ve ya?am izleklerine alan açmaya çal???yor. Ölümle kar??la?mam?zda bile hayat? yeniden üretecek solu?umuzun olmas? dile?iyle…(Tan?t?m Bülteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
