Son Kuşlar, Sait Faik Abasıyanık’ın insanı, İstanbul’u ve kaybolan tabiat duygusunu yalın bir dikkatle izlediği öykü dünyasına açılır. Kitaptaki anlatılar, sıradan görünen kişilerin kırılganlıklarını, deniz kıyılarını, mahalleleri, yalnızlığı ve yaşama sevincini küçük ayrıntılarla görünür kılar. Başlık, modernleşme içinde eksilen duyarlıklara da işaret eder.
Sait Faik Abasıyanık, Son Kuşlar’da klasik olay örgüsünden çok atmosfer, ses ve bakış gücüne yaslanır. Türk öykücülüğünün şiirsel damarını tanımak isteyenler, kent hayatı, doğa sevgisi ve insan sıcaklığı taşıyan kısa metinler arayanlar için iyi bir başlangıçtır. Kitap, sakin ama kalıcı bir okuma bırakır. Kuşların eksilişi, insana ve çevreye bakma biçimimizi sessizce sorgulatır.
Bookspace topluluğundan 6 gönderi
Dünya değişiyor dostlarım, günün birinde gökyüzünde, güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında, toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikâyesi…
Söz vermiştim kendi kendime, yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da, bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım.Koştum tütüncüye, kalem kağıt aldım.Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.
Nefes aldığın şehir ne kadar şanslı. Kimbilir, sesini gökyüzü sanan kuşlar bile vardır.
"Yazmasam deli olacaktım..."
Vaktiyle bu adaya,bu zamanda kuşlar uğrarlardı Cıvıl cıvıl öterlerdi Küme küme bir ağaçtan ötekine konarlardı İki senedir gelmiyorlar Belki geliyorlarda ben görmüyordum… Sait Faik Abasıyanık.
Kısa kısa öykülerden oluşan, yeni başladığım bir kitaptır. Tavsiye edilir.
