Ogretmenimizin de onceden soyledigi gibi karne, calismalarimizn karsiligini gosteren bir ayna idi. Ciftciler gibi biz de ne ekmissek onu bicecektik. Ben, bu dusunceyle butun yil boyunca derslerime duzenli olarak calismistim. Herhalde sonuc, benim icin cok iyi olacak, karnemi aldiktan sonra yerimde duramiyordum. Dersin basindan beri var olan heyecanim hic azalmamis aksine cok artmisti. Ben, bu duygular icindeyken ogretmenimiz benimo adimi okudu: -Ayham Keskin! Dedikten sonra bende arkadaslarim gibi heyecanla yerimden kalkip ogretmenimizin yanina gittim. Ogretmenimiz, once karneme sonra yuzume bakti.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
