Şarkısı Beyaz

Diyarbakır, Şarkısı Beyaz'da siyasal baskının gündelik hayatı belirlediği canlı ve belirleyici bir şehir olarak yer alır. Sıkıyönetim koşulları ile 1990'ların sert ve gayrimeşru savaş ortamının eşiğinde, kendine bir yol çizmeye çalışan genç bir adam ile dünyayı cehennem gibi yaşamış ürkek bir genç kadın karşılaşır. Her ikisi de taşıdıkları korkular ve kırılmalar nedeniyle hayata eksik bir yerden tutunur. Aralarında gelişen aşk, dışarıdaki şiddetten uzak güvenli bir alan kurma ihtimali kadar, o şiddetin ilişkiyi bozma tehlikesini de taşır.

Yılmaz Odabaşı, siyasi roman ile aşk romanının imkânlarını aynı anlatıda buluşturur. Karakterlerin kişisel yenilgileri, şehrin baskı altındaki atmosferinden ayrı düşünülemez; sevgi, zaman kazanma ve hayatta kalma arzusuyla iç içe geçer. Romanın şiirle kurduğu bağ, adından karakterlerine kadar anlatının dilini besler ve duygusal yoğunluğu artırır. Şarkısı Beyaz, iki kırgın insanın yakınlaşmasını romantik bir kaçışa indirgemeden, zulüm mevsiminde aşkın nasıl sınandığını araştırır. Sonucu önceden vermeyen gerilim, okuru hem ilişkinin kırılganlığına hem de Diyarbakır'ın siyasal hafızasına yaklaştırır.