Üçüncü kitabı Taş Kapılar'ın çıktığını sanırım torunlarımız görecek. Yaz artik be vicdansiz 15 yıl oldu yaaaa.

Bir hanın sessizliğinde başlayan Patrick Rothfuss imzalı Rüzgarin Adi Kral Katili Güncesi 1 Gün, efsaneye dönüşmüş Kvothe'nin yaşamını kendi sözleriyle kayda geçirmesine odaklanır. Kote adıyla saklanan hancı, gezgin kâtip Chronicler'a çocukluğundan başlayarak Edema Ruh topluluğundaki müzik eğitimini, ailesinin uğradığı felaketi ve tek başına hayatta kalma dönemini anlatır. Üniversiteye kabul edilme arzusu, bilgiye duyduğu açlık ve Chandrian hakkındaki soruları; yeteneğini, yoksulluğunu ve aceleciliğini aynı çizgide buluşturur. Anlatının bu ilk bölümü, söylentiyle gerçek arasındaki farkı Kvothe'nin kendi seçtiği ayrıntılar üzerinden açar.
Serinin ilk günü, çerçeve anlatı ile Kvothe'nin geçmişini dönüşümlü biçimde ilerletir. Büyü, burada yalnız doğaüstü bir güç değil; dil, isimler, zanaat ve dikkat gerektiren bir öğrenme alanıdır. Müzik ise kahramanın hem kimliğini korumasını hem de çevresiyle bağ kurmasını sağlar. Rothfuss, Kvothe'nin ünü ile kendi anlatısı arasındaki mesafeyi açık tutarak kahramanlık hikâyesinin nasıl üretildiğini de sorgular. Cildin asıl gerilimi, olağanüstü becerilerden çok, kayıp ve merakın genç bir insanı bilgiye yöneltirken onu nasıl tehlikeli kararlara sürüklediğinde toplanır.
Bookspace topluluğundan 5 gönderi
Üçüncü kitabı Taş Kapılar'ın çıktığını sanırım torunlarımız görecek. Yaz artik be vicdansiz 15 yıl oldu yaaaa.

okuyup sevmiş birileri ile tanışmayı çok isterim (Patrick Rothfuss'a benzediğimi düşünüyorum)

“Rüzgarın Adı” kitabına başlayacağım okuyanlar var mı ?

Kelimeler onlara yapmalarını istediğimiz işi her zaman beceremezler. Müzik, kelimelerin boşa çıktığı zamanlar içindir

BENİM ADIM KVOTHE "Uyuyan höyük krallarından prensesler kaçırdım. Trebon kasabasını yakıp kül ettim. Felurian’la bir gece geçirdim ve hem canıma hem de aklıma mukayyet olabildim. Çoğu insanın kabul edildiğinden daha küçük bir yaşta Üniversite’den atıldım. Başkalarının gündüz gözüyle ağızlarına almaktan bile korktukları yollardan ay ışığı altında geçtim. Tanrılarla konuştum, kadınlar sevdim ve ozanları ağlatan şarkılar yazdım. Belki beni duymuşsunuzdur."
“Haksız yere suçlanmak zordur,ama hayatlarında bir kitap açıp okumamış veya yaşadıkları yerden yirmi kilometre bile uzaklaşmamış kişilerin sana tepeden bakması daha zordur”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş