Ruh Koleksiyoncusu

Tess Gerritsen'in Ruh Koleksiyoncusu romanı, Boston'daki bir müzenin bodrumunda bulunan ve iki bin yıllık olduğu sanılan bir mumyayla açılır. Keşif kamuoyunun ilgisini çekerken bilgisayarlı tomografi taraması beklenmedik bir ayrıntı ortaya çıkarır: Mumyanın bacağında, iddia edilen yaşla bağdaşmayacak bir kurşun vardır. Tarihî eser olarak görülen beden, modern bir suçun kanıtına dönüşür ve müzenin sessiz koleksiyonu bir cinayet soruşturmasının merkezine yerleşir.

Dedektif Jane Rizzoli ile adli tıp uzmanı Maura Isles, bu bulgunun ardından yeniden aynı dosyada buluşur. Jane'in soruşturma deneyimi ile Maura'nın bilimsel incelemesi, mumyanın kimliğini ve nasıl saklandığını anlamak için birbirini tamamlar. Kurşunun zamansal uyumsuzluğu, araştırmayı mumyanın görünen tarihinden yakın dönemde gerçekleşmiş olabilecek şiddete yöneltir. Arkeolojik görünen ipuçları, geçmişe ait nesnelerle güncel şiddet arasındaki sınırı bulanıklaştırır. Her yeni bulgu, failin tarih ve ölüm imgelerini bilinçli biçimde kullandığı ihtimalini güçlendirir.

Soruşturma ilerledikçe Arkeoloji Katili olarak anılan tehdidin tek bir eski cesetle sınırlı olmadığı anlaşılır. Rizzoli ile Isles faili yakalayamazsa yeni ve vahşi cinayetler yaşanacaktır. Romanın gerilimi, bilimsel ayrıntıların sağladığı somut kanıtlarla müze koleksiyonlarının sakladığı karanlık sırları aynı takip hattında birleştirir.