Rol Çalan Ceset

Başkalarının hayatını değiştiren kararların yükünden yorulan Remzi Ünal, artık yalnızca kendisine verilen işi yapmaya ve üstüne vazife olmayan meselelere karışmamaya niyetlidir. Rol Çalan Ceset, bu kararın daha ilk ciddi sınavında dağıldığı bir Celil Oker polisiyesidir.

Bir akşamüstü başının belada olduğunu söyleyen tiyatrocu genç kadın, dedektiften yardım ister. Remzi onu arabasına alsa da takip edildiğini anlayınca tuhaf yolcusunu indirir. Kadın karanlık sokaklarda kaybolur; aynı gece cinayete kurban gittiği haberi gelir. Hiçbir şey yapmamanın gerçekten doğru olup olmadığını sorgulayan Remzi, kendisine verilmiş resmî bir görev olmadan cinayetin peşine düşer.

Bu kez soruşturmayı başlatan bir müşteri ya da sözleşme değil, dedektifin vicdanıdır. Gencin korkusunu ciddiye almamış olmanın ağırlığı, olayları çözme isteğini kişisel bir hesaplaşmaya dönüştürür.

Oker, polisiye kalıplarını kahramanın mesleki sınırları ve ahlaki sorumluluğu üzerinden esnetir. Şehrin karanlık sokakları, tiyatro dünyasının görünüşleri ve takip duygusu gerilimi yükseltirken Remzi Ünal kendi kendisinin patronu olarak hareket eder. Cinayet bilmecesinin yanında yardım etme, geri çekilme ve suçluluk arasındaki çizgi de romanın asıl merakını besler.