Postmodern Kavşakta Din ve Sivil Toplum

Bir tarihsel kavsak noktasinda oldugumuz soylenebilir. Kavsaklar genellikle farkli secenekler sunar. Belki postmodern soylemin en cazip tarafi, modernizmin icerdigi zorunlu ve tek yon dusuncesine karsilik yollarin cesitlenebilecegine zihni de iradeyi de hazirlamis olmasidir. Postmodernite, modernitenin aksine farkli yol ve guzergahlardan gidilebilecegine ve gecilebilecegine acik bir alan birakiyor. Yollar farklilasabilir, hakikat iddialari da, tarihsel algilar ve yonler de... Herkesin tarihe mudahale etme imkini vardir. Cok soyleyen olmuyor, ama bu dusunce isiginda rahatlikla diyebiliriz ki, oznenin, iradesiyle, insani farkliligi ve varolusuyla donusunu kutlayabiliriz. Cok soyleyen olmuyor, cunku postmodernite daha ziyade ozneyi buyuk bir karamsarliga ve iradesizlige goturen, goreceli hakikat anlayisinin icine dusurdugu bir nihilizmle ozdeslestiriliyor. Bu nihilizmin bir etkisi kadercilik, onun da siyaset uzerindeki nihai etkisi kinizm ve siyasal yabancilasma oluyor. Oysa gorecelik pos