Pollyanna

Eleanor H. Porter’ın Pollyanna romanı, annesi ve babasını kaybeden on bir yaşındaki Pollyanna Whittier’ın Vermont’taki teyzesinin evine gelişiyle başlar. Sert ve kurallı Miss Polly, yeğenini görev duygusuyla kabul eder; Pollyanna ise babasından öğrendiği “mutluluk oyunu” sayesinde her durumda sevinecek bir yan arar. Nancy, hasta Mrs. Snow, yalnız Bay Pendleton ve doktor Chilton’la kurduğu ilişkiler, oyunun bireysel iyimserlikten kasabanın duygusal bağlarını değiştiren ortak bir pratiğe dönüşmesini sağlar.

Anlatı iyimserliği acıyı inkâr eden kolay bir çözüm olarak bırakmaz. Pollyanna’nın karşılaştığı kaza, başkalarına öğrettiği yöntemi kendi kaybı karşısında sınar. Miss Polly’nin geçmişi ve doktor Chilton’la kopmuş ilişkisi de çocuğun etkisiyle yeniden değerlendirilir. Porter, Pollyanna’nın neşesini yetişkinlerin katı alışkanlıklarını açığa çıkaran bir anlatı aracı olarak kullanır; şefkat, ancak gündelik davranış değiştiğinde anlam kazanır. Son bölümün umudu, üzüntünün yok olmasına değil, kişinin başkalarının desteğini kabul ederek yeniden hareket edebilmesine dayanır.

Mutluluk oyununun kasabada yayılması, aynı yöntemin herkeste aynı sonucu verdiği anlamına gelmez. Her yan karakter kendi kaybı ve yalnızlığı üzerinden değişir; Pollyanna’nın etkisi, onları neşeli görünmeye zorlamak yerine başka insanlarla yeniden ilişki kurmaya yöneltir.