
"Seni sevmek güzel şey, ümitli şey. Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey. Fakat artık ümitli yetmiyor bana. Ben artık şarkı dinlemek değil, Şarkı söylemek istiyorum."

Piraye, Nâzım Hikmet'in 1933 ile 1950 arasında çeşitli cezaevlerinden gönderdiği mektupları küçük bir ceviz bavulda saklar. Piraye'ye mektuplar, on yedi yıla yayılan bu yazışmaları bir araya getirirken mahpuslukla özel hayat arasındaki bağı doğrudan metinler üzerinden görünür hâle getirir. Nâzım'ın Çankırı Cezaevi'ndeyken yaptığı düşünülen tahta bavul, mektupların korunma hikâyesinin de somut merkezidir.
Koleksiyonun çerçevesini Memet Fuat'ın açıklaması belirler. Kitap, Piraye'nin bavulunda bulunan mektupların tamamını içerir; başka yerlerde kalmış olabilecek belgeler konusunda kesinlik iddiasında bulunmaz. Bu sınır, okura hem arşivin kapsamını hem de kişisel yazışmaların yıllar içinde nasıl edebî ve tarihsel bir tanıklığa dönüştüğünü gösterir.
Nâzım Hikmet'in mektupları, bir şairin cezaevi yıllarını uzaktan sevdiği insanla kurduğu bağ içinde okumaya imkân verir. Ayrılık, gündelik hayat ve zamanın geçişi, resmî bir biyografinin dışındaki insani ayrıntılarla yakından ve güçlü biçimde hissedilir. Piraye'ye mektuplar bu nedenle yalnızca edebiyat tarihi için belge niteliği taşıyan bir derleme değildir; iki insan arasındaki sürekliliğin, bekleyişin ve hafızayı koruma çabasının da kaydıdır.
Bookspace topluluğundan 9 gönderi

"Seni sevmek güzel şey, ümitli şey. Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey. Fakat artık ümitli yetmiyor bana. Ben artık şarkı dinlemek değil, Şarkı söylemek istiyorum."
Dünyanın en güzel kitabını okur gibi seni düşünüyorum.
HERKESE SELAM, SANA HASRET ♥️
Bugün Pazar. Yağmur yağıyor. İçimde hasret.. Yani sensizlik.

yarın nazım hikmet'ten pirayeye mektuplar izlemeye gidiyorumm “seni seviyorum. sana söyleyecek bundan daha sana ve bana ait sözüm yoktur.”
...ve sana kavuşacağım günün birinde...

Ustanında dediği gibi; “… Herkese selam, sana hasret…”

Senin bana nasip olman şahsi hayatımın en değer biçilmez talihidir.

İnsan başka bir insan için ıstırap çektiği zaman onu daha çok seviyor.
“Kitap okurum içinde sen varsın, şarkı dinlerim içinde sen. Oturdum ekmeğimi yerim karşımda sen oturursun, çalışırım karşımda sen. Sen ki, her yerde hâzırı nâzırımsın.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş