Pinball 1973

Haruki Murakami’nin Pinball, 1973 romanı, Tokyo’da çeviri işi yapan adsız anlatıcı ile liman kasabasında kalan arkadaşı Fare’nin birbirinden uzaklaşan hayatlarını paralel biçimde izler. Anlatıcı geçmişte J’nin barında oynadığı üç kollu Spaceship langırt makinesini bulmaya saplantılı biçimde yönelirken evini paylaşan ikizlerle geçici ve tuhaf bir yakınlık kurar. Fare ise çevresine, ilişkilerine ve geleceğine karşı büyüyen huzursuzluğunu anlamlandırmaya çalışır.

Langırt makinesi kaybolmuş gençliğin basit bir hatırası olmaktan çıkar; tekrar, skor ve rastlantı üzerinden insanın geçmişi yeniden kurma isteğini taşır. Murakami gündelik ayrıntıları müzik, içki, sessizlik ve açıklanmayan karşılaşmalarla yan yana getirerek gerçekçi şehir hayatında hafif bir gerçekdışılık yaratır. Roman, Rüzgârın Şarkısını Dinle ile Yaban Koyununun İzinde arasındaki erken dönem bağlantılarını taşırken kendi başına da yalnızlık ve vedalaşma anlatısıdır. Arayışın bıraktığı duygu, bulunan nesneden çok geçmişle kurulabilecek ilişkinin sınırına dayanır.

İkizlerin bir gün geldikleri gibi ayrılması, anlatıcının nesnelere ve insanlara süreklilik verme çabasını boşa çıkarır. Fare’nin uzaklığı aynı kaybın başka biçimidir. İki çizgi doğrudan birleşmese bile gençlikten yetişkinliğe geçerken temasların neden kalıcı bir düzene dönüşemediğini birlikte hissettirir. Makineye ulaşmak bu yüzden geçmiş zamanı geri getiren bir zafer değil, vedanın maddi kanıtıdır.