Tasavvuf, dogusundan itibaren dikkatimizi insan ve insanin kemli meselesine cekmistir. Sûfilerin soz ve aciklamalariyla birlikte keml ve insan terkibi gunluk hayattaki kullanimdan soyutlanarak teknik bir istilah haline geldi ve Muslumanlarin arasinda kullanilmaya baslandi. Belki sadece bu kavram uzerindeki degisimden Islam'daki nazari ve ameli dusuncenin seyri takip edilebilir. Once ahlaki bir anlamla sinirli olan kavram, zamanla daha derin ve metafizik bir muhteva kazanarak metafizik ilke anlaminda yorumlandi. Sûfiler velayeti peygamberlige tabi kildiklari gibi her velinin bir peygamberin ozelligini tasidigini kabul etmislerdir. Bunun icin kullandiklari kavramlar arasinda bir velinin bir peygamberi takip etmesi anlaminda 'kalbinde olmak', 'kademinde olmak', 'izinde (isr) olmak', 'mesrebinde olmak' gibi tabîlik ve izinden gitmek anlami tasiyan kavramlardir. Elinizdeki kitapta Ibnu'l-Arabî veliler ile nebiler arasindaki iliskiyi bu 'ittiba' iliskisi ekseninde ele alir. Elinizdeki ki
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
