Vishnusarman’a atfedilen Pançatantra, Hindistan’ın altın çağı kabul edilen Gupta İmparatorluğu döneminde yazılı edebiyata aktarılan, fabl türündeki en eski ve zengin masal derlemelerinden biridir. Çerçeve hikâye Mahilaropya ülkesinin kralı Amarasakti ile sağduyudan yoksun üç oğlunun eğitimi çevresinde kurulur. Ülkesini emanet edeceği prenslerin bilgisizliğinden kaygılanan kral, sarayındaki âlimlerden bir çözüm ister.
Âlimler bu görevi yerine getirebilecek kişinin Vishnusarman olduğunu söyler. Bilge öğretmen, prensleri altı ay içinde eğitimli hâle getireceğine söz verir ve onlar için beş bölümlük bir anlatı hazırlar. Arkadaşlığın bozulması ve kazanılması, kargalar ile baykuşlar, kazanılmış şeylerin kaybı ve düşüncesiz hareketin sonu bu bölümlerin temel konularıdır.
Masallar, biri biterken diğerine ait dizelerin başladığı iç içe geçmiş bir yapıyla ilerler. Hayvan hikâyeleri ve zengin özdeyişler, yalnız ahlaki ders vermek için kullanılmaz; yönetim, dostluk, güven, ihtiyat ve karar alma üzerine düşünmeyi sağlar. Derleme bu yönüyle bir masal koleksiyonunun ötesine geçerek Hint toplumsal hayatından izler taşıyan, prensleri devlet yönetimine hazırlayan bir siyasetname niteliği kazanır.