Osmanli toplumsal yapisi, tarihsel olarak inancin ve devletin ozerk yetki alanlarina sahip oldugu kendine has bir “laiklik” anlayisi uretmisti. Osmanlilar, etnik ve dinsel olarak karmasik bir toplumu idare ederken bir yandan da Musluman kalmayi basarabilecekleri bir yola ihtiyac duyuyorlardi. Cozum, belli basli her gayrimuslim grubu bir millet olarak dusunmek ve her birine kendi inanc, dil ve aile iliskileri konusunda eksiksiz bir ozgurlukten yararlanmalarini saglayacak mutlak bir ozerklik vermekti. Tanzimat doneminde kirsal kesimde, devletten nispeten bagimsiz ve mevki sahibi olmayan ulema arasinda yeni bir dini liderler kusagi ortaya cikti. O gune dek kih statukonun korunmasiyla, kih toplumsal ve siyasal degisimi Islami acidan mesrulastirmakla mesgul olan ulema kesiminin icinden cikan bu yeni zumrenin toplumsal konumu, yeni olusmaya baslayan Osmanli orta sinifiyla paraleldi bundan boyle. Ve bu paralellik, Osmanli-Turk siyasal tarihini derinden etkileyecekti. Neticede Cumhuriyet T
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
