Nietzsche Ağladığında

Buradaki paradoks, senin paradoksun şu: Kendini hakikat arayışına adıyorsun ama keşfettiklerinin görüntüsüne dayanamıyorsun.

“Bu mezarlara bakan kimse yok, çünkü bunları tanıyan kimse kalmamış. İşte onlar ölü olmanın ne demek olduğunu biliyorlar.” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

Tam inzivaya çekilmek stresi ortadan kaldırmaz, aksine bunun kendisi başlı başına bir strestir. Yalnızlık, hastalıkların üreyebileceği en uygun ortamdır.

“Uçmak istiyorsunuz ama uçmaya uçmakla başlayamazsınız.”

Bence, ben yirmi yaşımdan beri kırkımı yaşıyorum.

Zaman durdurulamaz: Bu bizim sırtımızdaki en büyük yük. En büyük mücadelemiz de bu yüke rağmen yaşayabilmek.

Aktif unutma diye bir şey olabilir mi acaba - bir şeyi önemsiz olduğu için değil, çok önemli olduğu için unutmak yani?

“Arzu edilenden çok arzulamaya âşığızdır.” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır.

“…Hakîkati bulmak isteyen insanın önce kendini tam anlamıyla tanıması gerektiğini iddia ediyor. Ve bunu yapmak için, o insanın geleneksel bakış açılarından hatta yaşadığı çağdan ve ülkeden kendisini ayırması gerektiği ve sonrada o mesafeden kendisine bakması gerektiğini söylüyor…”

İnsan dostunu düşmanından daha zor affediyor.

“ Tanrıyı öldürürseniz, onun tapınağına sığınmaktan da vazgeçmek, orayı terk etmek zorundasınız!” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

“Göğsündeki baskının ya da gerilimin ne önemi var? Sana kim rahatlamayı vaat etti? Bu yüzden mi uykuların kaçıyor? Nedir yani? Sana kim deliksiz uyku vaat etti?” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

“Ümit mi? Ümit en son kötülüktür!” Nietzsche adeta haykırmıştı. “İnsanca, Pek İnsanca adlı kitabımda ileri sürdüğüm gibi, Pandora’nın kutusu açılıp, Zeus’un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit. O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık. Fakat Zeus’un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır.” ” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

“Belki de sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz. Ama daha derinlere inin, sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz: Siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz! Siz arzuyu seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil.“

Bunalım, öz farkındalığın bedelidir. Hayatınıza yeterince derinden bakacak olursanız çaresizliği her yerde bulursunuz.

“Mercek ne kadar detaylı gösterirse hasta o kadar çok zevk alırdı. İncelenmekten alman keyif o kadar büyük olurdu ki Breuer yaşlanma, sevdiklerini kaybetme ve dostlarından uzun yaşamanın asıl acı yanının sizi inceleyen gözlerin bulunmaması olduğuna inanırdı; hiç kimsenin dikkat etmediği bir yaşamdan duyulan dehşet...” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

Siz de çaresiz bir halde, asla yaşayamadığınız bir hayatın yasını tutmuyor musunuz?

"insanın bütün eylemleri kendisine yöneliktir, bütün hizmetleri kendine hizmettir, bütün sevgisi kendini sevmesindendir. "

Yalnız kalın yalnızlığınızı Sevin Yalnızlığınızı kaybetmeyin

Sevilmenin değil, anlaşılmanın peşindeyiz. Çünkü anlaşılmak, ruhun en derin ihtiyacıdır.

“Ölüm güç bir şeydir. Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır, diye düşünürüm her zaman.” Nietzsche Ağladığında Irvin D. Yalom

İdeal evlilik ilişkisi, her iki insanın da yaşamını sürdürmesi için bu ilişkiye muhtaç olmadığı zaman kurulandır.

Kendi zayıflıklarını başkalarına yansıtan ve sonra da yalnızca kendi güçlerini artırmak için onlara yardımcı olur gibi görünen o papaz kılıklı iyileştiricileri iyi biliriz!