
... Necipcik, Necipcik, dem çekiyor kus; Yokuslar inistir, inisler yokus; Bir yokluk, bi varlik; ne degis-tokus! Bir su yan, bir bu yan, gidip gelmeler... N.F.K. Kus, dem çekiyor, cik cik Ötüyor da Necip Fazil dedemizin adini sÖylüyormus: “Necipcik, Necipcik...” diye. Varlikla yoklugu sanki kulagina fisildiyormus. Kus kardes, Necip Fazil üstadimizi çocukluguna gÖtürmüs de ona ne güzel isim bulmus: “Necipcik”… Haydi canlar Necipcik’i gülücükle karsilayalim. (Tanitim Bülteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş