defne@defnecan· 3ay🇹🇷
büyük bir hatıraydı ilk kitabı bende 🌙
14
“Ben bir insanBir Türk şairi Nâzım HikmetBen tepeden tırnağa insanTepeden tırnağa kavga, hasret ve ümitten ibaret…”Nâzım bu dünyadan geçmemiştir, bu dünyada kalmıştır. Tıpkı “büyük”lüğün öznenin yerini alışı, onun adına anılışı gibi, Nâzım da birçok şeyin yerini alan, onlar yerine anılan başka bir şey olarak başarmıştır bunu.“Hayatı bir direniş biçimi olarak” yaşayan Nâzım Hikmet’in çocukluğuna, ilk gençliğine, Resimli Ay dergisiyle başlayan serüvenine ve dostu Vâlâ’yla “iyi bir komünist olmak için” gittiği Sovyetler’deki hayatına doğru yolculuğa çıkacaksınız.Nâzım’ın nasıl Nâzım olduğunun hikâyesi...
Bookspace topluluğundan 10 gönderi
büyük bir hatıraydı ilk kitabı bende 🌙
Sevdigin müddetçe ve sevebildigin kadar, sevdihine her seyini verdigin müddetçe ve verebildigin kadar gençsin...
Sana 'gel' diyecek kadar yüzsüz ve alçaksam, ne halt edeyim, öyleyim işte. Fakat gel.. 📌
Herkesin yanına gitmek istediği birileri vardır. Gecenin üçü,sabahın körü, hatta cehennemin dibi bile olsa…
Dönüp duran bir çark Akıp giden bir zaman Yine, yeniden bir sabah “Günaydın yaşamak.”
Ve insan, yaş aldığı için değil anlaşılmadığı ve ait olmadığı yerde var olmaya çalıştığı için çürür.
Dübürüm var diye sevinme, Kenefe gitmeye erinme, Gün gelir yapmazsın, En büyüğü sende diye övünme.
Ve insan, yaş aldığı için değil anlaşılmadığı ve ait olmadığı yerde var olmaya çalıştığı için çürür.
Gülhane parında bir ceviz Ağacıyım ne sen bunun farkındasın nede Polis
Seviyorum seni, ekmeği tuza banıp yer gibi, geceleyin ateşler içinde uyanarak, ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi…
